Στην παρούσα εργασία εξετάζεται η παγκόσμια πρόκληση της γεωοικονομικής αντιπαράθεσης στην Αρκτική, εστιάζοντας στα συμφέροντα της ΕΕ στη Γροιλανδία, σε ένα πλαίσιο αυξανόμενων γεωπολιτικών εντάσεων, εντεινόμενου στρατηγικού ανταγωνισμού και επιταχυνόμενων περιβαλλοντικών μεταβολών. Η Αρκτική αναδεικνύεται σε περιοχή αυξανόμενης γεωστρατηγικής σημασίας, όπου συγκλίνουν οι στρατιωτικές, πολιτικές και γεωοικονομικές επιδιώξεις των ΗΠΑ, της Ρωσίας και της Κίνας, διαμορφώνοντας ένα σύνθετο και αβέβαιο πλαίσιο για τη χάραξη της στρατηγικής της ΕΕ.

Στόχος της έρευνας ήταν η αναγνώριση και η αξιολόγηση των κινδύνων που αναδύονται για τα συμφέροντα της ΕΕ σε σχέση με τη Γροιλανδία, καθώς και η ανάλυση της δυναμικής τους υπό διαφορετικά σενάρια εξέλιξης της γεωοικονομικής αντιπαράθεσης. Η μεθοδολογική προσέγγιση βασίστηκε σε συνδυασμό ποιοτικής και ποσοτικής ανάλυσης, ακολουθώντας τη διαδικασία διαχείρισης κινδύνων του προτύπου ISO 31000:2018. Οι κίνδυνοι αναγνωρίστηκαν μέσω της μεθόδου PESTLE, ιεραρχήθηκαν ως προς την πιθανότητα και την επίπτωσή τους και εντάχθηκαν σε τρία σενάρια εξέλιξης (βασικό, δυσμενές και ακραία δυσμενές), στα οποία διαφοροποιήθηκαν ως προς τον λειτουργικό τους ρόλο. Για την εκτίμηση της αβεβαιότητας πραγματοποίησης των σεναρίων εφαρμόστηκε στοχαστική προσομοίωση με τη μέθοδο Monte Carlo, βασισμένη σε ποσοτικά δεδομένα που αποτυπώνουν τη στρατιωτική, πολιτική και γεωοικονομική δραστηριότητα, καθώς και την τεχνολογική ωρίμανση των βασικών κρατικών δρώντων στην Αρκτική.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το βασικό σενάριο αποτελεί την πιθανότερη εξέλιξη, με διατήρηση των υφιστάμενων ισορροπιών και περιορισμένη ενεργοποίηση των μηχανισμών κλιμάκωσης. Διαπιστώθηκε ότι οι στρατιωτικοί και πολιτικοί κίνδυνοι λειτουργούν ως κύριοι καταλύτες κλιμάκωσης, ενώ οι οικονομικοί και οι τεχνολογικοί παράγοντες ενισχύουν τις επιπτώσεις της έντασης. Συνολικά, η εργασία ανέδειξε την ανάγκη η ΕΕ να διαχειριστεί τη γεωοικονομική αντιπαράθεση στην Αρκτική με όρους μακροπρόθεσμης ανθεκτικότητας και στρατηγικής προσαρμογής.

The present thesis examines the global challenge of geoeconomic confrontation in the Arctic, focusing on the interests of the EU in Greenland, within a context of rising geopolitical tensions, intensifying strategic rivalry, and accelerating environmental change. The Arctic is emerging as a region of growing geostrategic importance, where the military, political, and geoeconomic ambitions of the United States, Russia, and China converge, shaping a complex and uncertain environment for formulating the EU strategy.

The objective of the research was to identify and assess risks to EU interests in relation to Greenland, and to analyze their dynamics under different evolutionary scenarios. The methodological approach combined qualitative and quantitative analysis and followed the risk management process of the ISO 31000:2018 standard. Risks were identified using the PESTLE method, prioritized by probability and impact, and incorporated into three scenarios (baseline, adverse, and extreme adverse). Scenario uncertainty was estimated through a Monte Carlo simulation based on quantitative indicators of the military, political, and geoeconomic activity of the principal state actors in the Arctic.

The results indicated the baseline scenario as the most probable outcome, involving the preservation of existing balances and limited escalation. Military and political risks act as primary drivers of escalation, while economic and technological factors function as impact amplifiers. Overall, the thesis highlights the need for the EU to manage geoeconomic competition in the Arctic through long-term resilience and strategic adaptation.