Η παρούσα εργασία διερευνά τη θέση και τον ρόλο του μαθήματος της Φυσικής Αγωγής στο Δημοτικό σχολείο, εστιάζοντας στις αντιλήψεις και τις εμπειρίες διευθυντικών στελεχών. Η έρευνα υιοθετεί ποιοτική μεθοδολογία με τη διεξαγωγή επτά ημιδομημένων συνεντεύξεων σε στελέχη της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν μια ομόφωνη αναγνώριση της Φυσικής Αγωγής ως «βασικού πυλώνα» για την ολόπλευρη ανάπτυξη των μαθητών, καλύπτοντας το σωματικό, γνωστικό και κοινωνικο-συναισθηματικό πεδίο. Η πλειοψηφία των στελεχών κατατάσσει τη Φυσική Αγωγή ανάμεσα στα σημαντικότερα μαθήματα του Δημοτικού. Ωστόσο, αναδύεται ένα σαφές παράδοξο: ενώ η παιδαγωγική αξία του μαθήματος θεωρείται αυτονόητη, η καθημερινή σχολική πραγματικότητα χαρακτηρίζεται από θεσμική υποβάθμιση και σοβαρές υλικοτεχνικές ελλείψεις. Συγκεκριμένα, η έρευνα κατέδειξε ότι η αυλή παραμένει ο μοναδικός χώρος διδασκαλίας για την πλειοψηφία των σχολείων, με την έλλειψη κλειστών γυμναστηρίων να υπονομεύει τη συνέχεια και την ποιότητα της διδασκαλίας. Όσον αφορά τις στάσεις της σχολικής κοινότητας, καταγράφεται καθολικός ενθουσιασμός από τους μαθητές, μια γενικά θετική αλλά ενίοτε αμφίθυμη στάση από τους εκπαιδευτικούς, και περιορισμένο ενδιαφέρον από τους γονείς, οι οποίοι εστιάζουν περισσότερο στη συμπεριφορά και λιγότερο στην κινητική πρόοδο των παιδιών. Η εργασία υπογραμμίζει την ανάγκη για μια συντονισμένη εθνική στρατηγική που θα περιλαμβάνει τη βελτίωση των υποδομών, τη μόνιμη στελέχωση με οργανικές θέσεις και τη συνεχιζόμενη επαγγελματική επιμόρφωση των εκπαιδευτικών. Ο ρόλος του διευθυντή αναδεικνύεται καταλυτικός για την αναβάθμιση του κύρους του μαθήματος και την προώθηση της συμπεριληπτικής εκπαίδευσης.

This study explores the position and role of the Physical Education subject in Primary school, focusing on the perceptions and experiences of school principals. The research adopts a qualitative methodology, conducting seven semi-structured interviews with Primary Education executives in the Region of Central Macedonia. The results highlight a unanimous recognition of Physical Education as a "fundamental pillar" for the holistic development of students, covering the physical, cognitive, and socio-emotional domains. The majority of executives rank Physical Education among the most important subjects in Primary school. However, a clear paradox emerges: while the pedagogical value of the subject is considered self-evident, daily school reality is characterized by institutional degradation and serious infrastructural deficiencies. Specifically, the research demonstrated that the school courtyard remains the sole teaching space for the majority of schools, with the lack of indoor gyms undermining the continuity and quality of instruction. Regarding the attitudes of the school community, universal enthusiasm is recorded among students, a generally positive but sometimes ambivalent stance among teachers, and limited interest from parents, who focus more on behavior and less on children’s motor progress. The study emphasizes the need for a coordinated national strategy involving infrastructure improvement, permanent staffing with organic positions, and ongoing professional development for teachers. The principal’s role emerges as catalytic for upgrading the subject's prestige and promoting inclusive education.