Σκοπό της παρούσας μελέτης αποτέλεσε η διερεύνηση των βιωμάτων και των προσωπικών εμπειριών ατόμων τρίτης ηλικίας από τη συμμετοχή τους σε οργανωμένη ερασιτεχνική δραστηριότητα ποδοσφαίρου, επιχειρώντας την αποσαφήνιση των κινήτρων συμμετοχής, της κοινωνικότητας και των σχέσεων που αναπτύσσονται, καθώς επίσης και του τρόπου οργάνωσης της ομάδας και των άγραφων κανόνων λειτουργίας που κυριαρχούν. Ως θεωρητικό πλαίσιο της μελέτης αποτέλεσαν οι προσεγγίσεις του Pierre Bourdieu και του Michael Foucault, με τη θεωρία του Bourdieu να παρέχει βασικά εργαλεία ανάλυσης σχετικά με το πως οι σωματικές πρακτικές σχετίζονται με το habitus και τα διακριτά είδη κεφαλαίου, ενώ η θεωρία του Foucault αναφέρεται στην σημασία της βιοπολιτικής της ενεργούς γήρανσης, απομακρυνόμενη από τα στερεοτυπικά πρότυπα της «παθητικής» τρίτης ηλικίας.

Ως μεθοδολογική προσέγγιση επιλέχθηκε η διενέργεια ποιοτικής μελέτης με την αξιοποίηση ημι-δομημένων συνεντεύξεων και τη συμμετοχή δείγματος δέκα (10) ανδρών άνω των 65 ετών, που μετέχουν σε όμιλο ποδοσφαίρου που δραστηριοποιείται σε περιοχή της Αττικής. Η θεματική ανάλυση των συνεντεύξεων αποκάλυψε τέσσερις διακριτές θεματικές ενότητες: (1) προσωπική διαδρομή και σχέση με τον αθλητισμό, (2) κοινωνικότητα και ταυτότητα, (3) οργάνωση, πρακτικές και κανόνες και (4) σωματικότητα, υγεία και εμπειρία γήρανσης. Τα ευρήματα της μελέτης αποκαλύπτουν ότι η ενασχόληση με τον αθλητισμό και ειδικότερα με το ποδόσφαιρο λειτουργεί ως μέσο προαγωγής της ενεργούς γήρανσης, με τους συμμετέχοντες να αποκαλύπτουν την θετική επιρροή της άσκησης στη φυσική και ψυχο-σωματική τους κατάσταση. Συγχρόνως, μέσω της συμμετοχής τους, οι αθλούμενοι καλλιεργούν ισχυρές συνδετικές σχέσεις, οι οποίες διαμορφώνουν ένα δυναμικό πλαίσιο κοινωνικής διάδρασης, ενδυναμώνοντας το αίσθημα του «ανήκειν». Συμπερασματικά, η παρούσα μελέτη προτάσσει μια ιδιαιτέρως θετική και αισιόδοξη οπτική αναφορικά με το γήρας, με τους συμμετέχοντες να αποτινάσσουν τα ισχυρά στερεότυπα του «παθητικού ηλικιωμένου», ενστερνιζόμενοι το προφίλ ενός ενεργού και υγιούς ατόμου. Η ενασχόληση με το ποδόσφαιρο παρέχει ουσιαστικά τη δυνατότητα κατάκτησης ενός ικανοποιητικού επιπέδου ποιότητας ζωής, μέσα από τη διατήρηση της λειτουργικότητας και την κοινωνική ένταξη, ενισχύοντας το κοινωνικό κεφάλαιο και διασφαλίζοντας την ευημερία κατά την τρίτη ηλικία.

The present research aims to detect the lived experiences based on the personal narratives of older adults that participate in organized amateur football activities, in an attempt to elucidate their motives of participation, the developed forms of relations, as well as the modes of team organization and the unformal rules that lead this form of activity. The theoretical framework of this study relies upon the approaches of Pierre Bourdieu and Michael Foucault. Bourdieu’s theoretical perspective enables the examination of the connections existing between bodily practices, habitus and distinct forms of capital, whereas Foucault’s approach underlines the significance of the biopolitics of active aging that expands beyond the stereotype of ‘passive’ old age.

A qualitative research design has been adopted based on the conduction of semi-structured interviews, with the participation of ten (10) men aged above 65 years that were members of a football club operation within a district of Attica. The thematic analysis of the conducted interviews led to the reveal of four distinct thematic categories: (1) personal trajectories and relations with sports, (2) sociability and identity, (3) organization, practices and rules, and (4) embodiment, health and personal experiences of ageing.

The findings indicate that engagement in sport activities, in particular football, promotes active ageing, as the participants underline the positive impact of physical activity on their physical condition and on their well-being. Additionally, participating in sports fosters strong bonding relations, as a dynamic framework of social interactions is formed, strengthening the participants’ sense of belonging.

In conclusion, the present research promotes an enhanced positive and optimistic perspective of ageing with the participants provoking deeply rooted stereotypes regarding the ‘passive’ elderly, as they embrace the profile of an active and healthy individual. Engagement in football offers the possibility to achieve a satisfactory level of quality of life, via the maintenance of functional capacity and social inclusion, enhancing the social capital and promoting well-being in life.