Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τη στρατηγική διαχείριση των Παλαιοντολογικών Μουσείων της Μηλιάς Γρεβενών και της Σιάτιστας Κοζάνης, εξετάζοντας τον ρόλο τους ως καταλύτες για την τοπική ανάπτυξη στη Δυτική Μακεδονία. Σε μια κρίσιμη συγκυρία για την περιοχή, λόγω της μετάβασης στη μετα-λιγνιτική εποχή, η εργασία αναδεικνύει την παλαιοντολογική κληρονομιά ως έναν θεμελιώδη ενδογενή πόρο που μπορεί να τροφοδοτήσει νέα μοντέλα βιώσιμου τουρισμού.

Κεντρικός στόχος είναι η ανάλυση της διασύνδεσης της γεωκληρονομιάς με τις αρχές της βιώσιμης ανάπτυξης, υπό το ενοποιητικό θεσμικό πλαίσιο του Παγκόσμιου Γεωπάρκου UNESCO Γρεβενών-Κοζάνης. Μέσα από εργαλεία στρατηγικής ανάλυσης, αξιολογούνται οι προκλήσεις ανάδειξης των μοναδικών ευρημάτων και υπογραμμίζεται η ανάγκη μετάβασης από παραδοσιακές μορφές έκθεσης σε σύγχρονα, βιωματικά μοντέλα που ενσωματώνουν τεχνολογίες αιχμής.

Τα συμπεράσματα της μελέτης καταδεικνύουν ότι η επιτυχία του εγχειρήματος βασίζεται στην οικοδόμηση μιας ισχυρής επικοινωνιακής ταυτότητας και στην καλλιέργεια ενός αισθήματος «ιδιοκτησίας» (sense of ownership) από την τοπική κοινότητα. Η εργασία ολοκληρώνεται με συγκεκριμένες προτάσεις πολιτικής, αποσκοπώντας στη μετατροπή του παλαιοντολογικού πλούτου σε ένα πολυσήμαντο πολιτιστικό κεφάλαιο, ικανό να διασφαλίσει την κοινωνική συνοχή και την οικονομική ευημερία της περιοχής στο μέλλον.

The present master’s thesis explores the strategic management of the Paleontological Museums of Milia (Grevena) and Siatista (Kozani), examining their role as catalysts for local development in Western Macedonia. In a critical period for the region, due to the transition to the post-lignite era, this study highlights paleontological heritage as a fundamental endogenous resource capable of fueling new models of sustainable tourism.

The central objective is to analyze the interconnection between geo-heritage and the principles of sustainable development, under the unifying institutional framework of the UNESCO Global Geopark of Grevena-Kozani. Through the use of strategic analysis tools, the challenges of promoting these unique findings are evaluated, emphasizing the need for a transition from traditional exhibition forms to modern, experiential models that incorporate cutting-edge technologies.

The research findings demonstrate that the success of this endeavor relies on building a strong communication identity and cultivating a "sense of ownership" within the local community. The thesis concludes with specific policy recommendations aimed at transforming paleontological wealth into a multi-faceted cultural capital, capable of ensuring social cohesion and economic prosperity for the region's future.