H πρόσληψη της ενδοοικογενειακής βίας και της θεσμικής παρέμβασης από τους δράστες: Εμπειρίες και νοηματοδοτήσεις στο πλαίσιο συμβουλευτικής παρέμβασης ποινικής διαμεσολάβησης σε δημοτική κοινωνική υπηρεσία.

Perpetrators' perceptions of domestic violence and institutional intervention : Experiences and meaning-making within a penal mediation counseling programme in a municipal social service. (english)

  1. MSc thesis
  2. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΚΑΝΑΚΗ
  3. Σπουδές φύλου: Μεθοδολογίες, θεωρίες, πολιτικές (ΦΥΛ)
  4. 07 March 2026
  5. Ελληνικά
  6. 100
  7. Αθηνά Πεγκλίδου
  8. Αθηνά Πεγκλίδου, Στυλιανή Παπαμιχαήλ
  9. ενδοοικογενειακή βία, ποινική διαμεσολάβηση, λόγος «δραστών», θεραπευτικά προγράμματα, ποινική διαχείριση
  10. Σπουδές φύλου: Μεθοδολογίες, θεωρίες, πολιτικές.
  11. 4
  12. 35
  13. 54
  14. Παράρτημα 1 : Υπηρεσιακό έγγραφο ενημέρωσης για την διεξαγωγής της έρευνας / Παράρτημα 2: Ενημερωτικό Σημείωμα για Συμμετοχή σε Συνέντευξη – Έντυπο Συγκατάθεσης / Παράρτημα 3: Οδηγός Ημιδομημένης Συνέντευξης / Παράρτημα 4: Πίνακας 1: Χαρακτηριστικά Συμμετεχόντων στην Έρευνα
    • Περίληψη Η παρούσα έρευνα εκπονήθηκε στο πλαίσιο μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας στο πεδίο των Σπουδών Φύλου και διερευνά την πρόσληψη της ενδοοικογενειακής βίας και της θεσμικής παρέμβασης από άνδρες που παρακολουθούν «συμβουλευτικό–θεραπευτικό πρόγραμμα» στο πλαίσιο της ποινικής διαμεσολάβησης. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε Κοινωνική Υπηρεσία αστικού Δήμου της Αττικής με τη συμμετοχή επτά ανδρών, συμπεριλαμβανομένου ενός τρανς άνδρα. Σκοπός της είναι να διερευνήσει πώς τα υποκείμενα που εντάσσονται στην ποινική διαμεσολάβηση νοηματοδοτούν τη βία, τον εαυτό, το «θύμα» και τη συντροφική σχέση, καθώς και τη θεσμική παρέμβαση. Μεθοδολογικά, υιοθετείται φεμινιστική–μεταδομιστική και διαθεματική προσέγγιση με αυτοεθνογραφικά στοιχεία, καθώς η ερευνήτρια αποτελεί μέλος του υπό μελέτη πλαισίου και υλοποιεί το πρόγραμμα. Τα δεδομένα παρήχθησαν μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων και αναλύθηκαν με ανάλυση λόγου φουκωικής προβληματικής. Οι αφηγήσεις προσεγγίζονται ως πρακτικές συγκρότησης αναγνωρίσιμων εκδοχών εαυτού, αντλώντας από διαθέσιμους πολιτισμικούς και έμφυλους λόγους. Τα ευρήματα δείχνουν ότι η βία συχνά νοηματοδοτείται ως «μεμονωμένο περιστατικό» ή «στιγμιαία απώλεια ελέγχου», αποσυνδεδεμένη από έμφυλες σχέσεις εξουσίας, ενώ παρατηρούνται μετατοπίσεις ευθύνης και αφηγηματικές στρατηγικές διαφοροποίησης από την ταυτότητα του «πραγματικού εγκληματία». Η θεσμική παρέμβαση προσλαμβάνεται συχνά εργαλειακά, γεγονός που θέτει ερωτήματα για τα όρια της ποινικής διαμεσολάβησης. Η μελέτη συμβάλλει στη διερεύνηση του λόγου των «δραστών» ενδοοικογενειακής βίας, ενός υπομελετημένου πεδίου στο ελληνικό θεσμικό πλαίσιο, και αναδεικνύει την ανάγκη για ουσιαστική έμφυλη πλαισίωση των παρεμβάσεων και κριτική αποτίμηση των θεσμικών πλαισίων που διαμορφώνουν τις διαθέσιμες εκδοχές εαυτού.
    • Abstract This study was conducted in the context of a postgraduate thesis in Gender Studies and explores perpetrators’ perceptions of domestic violence and institutional intervention among men attending a counselling–therapeutic programme, within the framework of penal mediation. The research took place in the Social Service of an urban municipality in Attica, with the participation of seven men, including one trans man. The study aims to investigate how individuals enrolled in penal mediation make sense of violence, the self, the “victim,” the intimate relationship, and criminal justice intervention. Methodologically, the research adopts a feminist–poststructuralist and intersectional approach with autoethnographic elements, as the researcher is a member of the studied setting and implements the programme. Data were generated through semi-structured interviews and analysed using Foucauldian-informed discourse analysis. Narratives are approached as practices through which recognizable versions of the self are constituted, drawing on available cultural and gendered discourses. Findings indicate that violence is frequently framed as an “isolated incident” or a “momentary loss of control,” disconnected from gendered relations of power, while shifts of responsibility and narrative strategies distancing participants from the identity of the “real criminal” are observed. Criminal justice intervention is often perceived instrumentally, raising questions about the limits of penal mediation in addressing domestic violence. The study contributes to the examination of the discourse of domestic violence perpetrators, an under-researched field in the Greek institutional context, and highlights the need for a substantive gender-sensitive framing of interventions and a critical assessment of the institutional frameworks that shape the available versions of the self. Keywords: domestic violence, penal mediation, restorative justice, perpetrator discourse, perpetrator intervention programmes, criminal justice response.
  16. Hellenic Open University
  17. Αναφορά Δημιουργού - Μη Εμπορική Χρήση - Παρόμοια Διανομή 4.0 Διεθνές