Μέσα στην πρώτη δεκαετία του Μεσοπολέμου, η οποία για την Ελλάδα υπήρξε ιδιαίτερα ανατρεπτική, διαλύοντας τις πρότερες μεγαλοϊδεατικές προσδοκίες, ο στρατιωτικός Θεόδωρος Πάγκαλος καταλαμβάνει την εξουσία πραξικοπηματικά (Ιούνιος του 1925). Ο κοινοβουλευτικός μανδύας που στήριξε αρχικά το καθεστώς δε στάθηκε ικανός να διατηρήσει την πολιτική κατάσταση της χώρας στα πλαίσια του κοινοβουλευτισμού, ενώ σταδιακά η σκλήρυνση του καθεστώτος με διωγμούς και στέρηση της ελευθερίας του λόγου και του Τύπου αποκάλυψε τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά του καθεστώτος. Ο Θεόδωρος Πάγκαλος αρνούμενος τη Συνθήκη της Λωζάνης ως «άτιμον» και «ανταλκίδειον» απέβλεπε στην επανάληψη των εχθροπραξιών με την Τουρκία και την ανάκτηση χαμένων εδαφών. Στρέφοντας την εξωτερική πολιτική του προς αυτήν την κατεύθυνση έκανε μια σειρά από λάθη που οδήγησαν στην ανατροπή του. Η δικτατορία του Θ.Πάγκαλου αποτέλεσε μια παρένθεση αναθεωρητισμού μέσα σ’ ένα ευρύτερο πλαίσιο ήσσονος πολιτικής που απέβλεπε στην εσωτερική ανασυγκρότηση του κράτους, την οικονομική ανόρθωση και την ανάκαμψη της χώρας χωρίς μαξιμαλιστικές προθέσεις και εδαφικές διεκδικήσεις.

Within the first decade of the interwar period—a deeply disruptive era for Greece that shattered previous Megali Idea expectations—General Theodoros Pangalos seized power through a coup d΄etat in June 1925. The parliamentary facade that initially supported the regime proved insufficient to maintain the country's constitutional order. Gradually, the regime’s hardening, characterized by the persecution and the suppression of freedom of speech and the press, revealed its true dictatorial nature. Theodoros Pangalos, rejecting the Treaty of Lausanne as "dishonorable" and a "Treaty of Antalcidas," aimed to resume hostilities with Turkey and reclaim lost territories. His foreign policy orientation led to a series of strategic errors that eventually brought about his downfall. The Pangalos dictatorship constituted a revisionist parenthesis within a broader framework of “lesser politics” (isson-politiki), which focused on internal state reconstruction, economic recovery, and national stability, free from maximalist intentions and territorial claims."