The migration of new Enterprise Resource Planning (ERP) systems is often adopted by organisations seeking to ensure integration management, efficiency, and visibility across their operations. The ERP implementation often entails significant organisational transformation that extends beyond technical system deployment. Employees are required to adjust to new business processes, workflows, and digital environments - making the human dimension a critical determinant of implementation success.

This study adopts an empirical, case-besed approach to examine the human, cognitive, and emotional aspects of ERP adoption. The studying environment is APIVITA, a Greek dermocosmetics company, which recently experienced  its transition from the NAVISION system to SAP. Employing a mixed-methods approach with a quantitative emphasis, the study is based on structured questionnaire data collected from employees actively using SAP in the early post-implementation phase. The instrument combined Likert-scale ratings, multiple-choice responses, and open-ended questions to capture a comprehensive view of user experience.

According to the findings, the transition to SAP was  not perceived only as purely technological but above all as an organisational and learning challenge. Respondents reported experiencing high cognitive load, reduced confidence, and emotional strain especially during the initial stages of system use. Training was often considered as inadequate or misaligned with daily operational needs. The frequent SAP use did not necessarily lead to a feeling of mastery.Despite the challenges faced by the employees involves in the implementation of the ERP system, users demonstrated adaptability through peer collaboration, informal learning, and persistence in overcoming difficulties. These behaviours reflect both the resilience of frontline teams and the limitations of formal support structures.

The study concludes that successful ERP implementation depends not only on system functionality, but also on how organisations support employees cognitively, emotionally, and contextually during the transition. By focusing on employees’ lived experiences, this study contributes to a more human-centred understanding of digital transformation in supply chain environments.

Τα συστήματα Επιχειρησιακού Σχεδιασμού Πόρων (ERP) εφαρμόζονται ευρέως από οργανισμούς που επιδιώκουν τη βελτίωση της ολοκλήρωσης, της αποδοτικότητας και της διαφάνειας στις λειτουργίες τους. Ωστόσο, η υλοποίηση ενός ERP συνεπάγεται σημαντική οργανωσιακή αλλαγή, η οποία υπερβαίνει την τεχνική εγκατάσταση του συστήματος. Οι εργαζόμενοι καλούνται να προσαρμοστούν σε νέες διαδικασίες, ροές εργασίας και ψηφιακά περιβάλλοντα—καθιστώντας τον ανθρώπινο παράγοντα καθοριστικό για την επιτυχία της μετάβασης.

Η παρούσα διατριβή εξετάζει τις ανθρώπινες, γνωστικές και συναισθηματικές διαστάσεις της υιοθέτησης ενός ERP μέσω μελέτης περίπτωσης της APIVITA, μιας ελληνικής εταιρείας φυσικών δερμοκαλλυντικών, κατά τη μετάβασή της από το σύστημα NAVISION στο SAP. Η μεθοδολογία είναι μικτή, με έμφαση στο ποσοτικό σκέλος, βασιζόμενη σε δομημένο ερωτηματολόγιο που συνδυάζει ερωτήσεις τύπου Likert, ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής και ανοιχτές απαντήσεις.

Τα ευρήματα δείχνουν ότι η μετάβαση στο SAP βιώθηκε κυρίως ως οργανωσιακή και μαθησιακή πρόκληση, και όχι απλώς ως τεχνολογική αλλαγή. Οι συμμετέχοντες ανέφεραν υψηλό γνωστικό φόρτο, μειωμένη αυτοπεποίθηση και συναισθηματική επιβάρυνση, ιδίως κατά τα πρώτα στάδια χρήσης του συστήματος. Η εκπαίδευση θεωρήθηκε συχνά ανεπαρκής ή μη εναρμονισμένη με τις καθημερινές λειτουργικές ανάγκες, ενώ η συχνή χρήση του συστήματος δεν οδήγησε κατ’ ανάγκην σε αίσθημα εξοικείωσης.

Παρά τις δυσκολίες, οι εργαζόμενοι έδειξαν προσαρμοστικότητα μέσω συνεργασίας, άτυπης μάθησης και επιμονής στην αντιμετώπιση των εμποδίων. Οι συμπεριφορές αυτές αναδεικνύουν τόσο την ανθεκτικότητα των επιχειρησιακών ομάδων όσο και τους περιορισμούς των επίσημων υποστηρικτικών δομών.

Συνολικά, η μελέτη καταλήγει ότι η επιτυχής υλοποίηση ενός ERP εξαρτάται όχι μόνο από τη λειτουργικότητα του συστήματος, αλλά και από το πώς οι οργανισμοί υποστηρίζουν τους χρήστες σε γνωστικό, συναισθηματικό και οργανωσιακό επίπεδο. Εστιάζοντας στις βιωματικές εμπειρίες των εργαζομένων, η διατριβή συμβάλλει σε μια πιο ανθρωποκεντρική προσέγγιση του ψηφιακού μετασχηματισμού στον χώρο της εφοδιαστικής αλυσίδας.