Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη Μικρογραφική Ζωφόρο του Στόλου από τη Δυτική Οικία του Ακρωτηρίου Θήρας, με στόχο τη συνολική στυλιστική, εικονογραφική και τοπογραφική της ανάλυση και τη διερεύνηση του βαθμού ρεαλιστικής απόδοσης του φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος. Η μελέτη εστιάζει στη δομή της αφήγησης, στα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά των απεικονιζόμενων οικισμών, στο τοπίο και στη ναυτική δραστηριότητα, προκειμένου να διερευνηθούν οι πιθανές ταυτίσεις των τόπων αναχώρησης και άφιξης. Η έρευνα βασίζεται σε διεπιστημονική προσέγγιση, συνδυάζοντας αρχαιολογικά, γεωαρχαιολογικά, παλαιοπεριβαλλοντικά και αρχαιοζωολογικά δεδομένα, καθώς και συγκριτική ανάλυση με γνωστά προϊστορικά κέντρα του Αιγαίου. Μέσω της εφαρμογής συγκεκριμένων κριτηρίων αξιολόγησης, εξετάζονται διαφορετικές ερμηνευτικές προτάσεις και αναδεικνύεται ότι, αν και δεν είναι δυνατή η οριστική ταύτιση της πόλης αναχώρησης, ορισμένες παράκτιες ηπειρωτικές θέσεις συγκεντρώνουν περισσότερα συγκλίνοντα χαρακτηριστικά. Συνολικά, τα δεδομένα υποστηρίζουν την άποψη ότι η ζωφόρος δεν αποτελεί αποκλειστικά συμβολική σύνθεση, αλλά ενσωματώνει στοιχεία ρεαλιστικής παρατήρησης, ενταγμένα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο θαλάσσιας επικοινωνίας της Ύστερης Εποχής του Χαλκού.

This MA thesis examines the Miniature Fleet Fresco from the West House at Akrotiri, Thera, aiming to provide a comprehensive stylistic, iconographic and topographical analysis and to assess the degree to which the fresco reflects real natural and built environments. Particular emphasis is placed on the narrative structure, architectural features of the depicted settlements, landscape representation and maritime activity, in order to explore possible identifications of the departure and arrival locations. The study adopts an interdisciplinary approach, combining archaeological, geoarchaeological, palaeoenvironmental and archaeozoological data, alongside comparative analysis with known prehistoric centres of the Aegean. By applying a set of clearly defined evaluative criteria, different interpretative hypotheses are examined. Although a definitive identification of the departure city cannot be established, the analysis indicates that certain mainland coastal sites fulfil more of the proposed criteria than others.Overall, the evidence suggests that the fresco should not be interpreted solely as a symbolic or idealised composition, but rather as a narrative that incorporates elements of realistic observation within a broader framework of Late Bronze Age maritime connectivity and social interaction.