Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τις προσλήψεις των βαλκανικών λαών στον ελληνικό Τύπο κατά την περίοδο 1950-1952, η οποία ταυτίζεται ιστορικά με το «κεντρώο διάλειμμα». Σκοπός της έρευνας είναι να αναδείξει πώς οι εφημερίδες της εποχής προσέλαβαν και παρουσίασαν τις γεωπολιτικές ανακατατάξεις στη βαλκανική χερσόνησο στο πλαίσιο του πρώιμου Ψυχρού Πολέμου.

Η μελέτη βασίζεται στην πρωτογενή έρευνα αρχειακού υλικού και χρησιμοποιεί τη μέθοδο της ποιοτικής ανάλυσης περιεχομένου. Κεντρικό άξονα της ανάλυσης αποτελεί η μεταβολή της εικόνας της Γιουγκοσλαβίας -από «εχθρικό» κράτος σε «δυνητικό σύμμαχο» μετά τη ρήξη Τίτο-Στάλιν- καθώς και η παγίωση της αρνητικής πρόσληψης για τη Βουλγαρία και την Αλβανία ως δορυφόρων της Σοβιετικής Ένωσης.

Τα συμπεράσματα της εργασίας καταδεικνύουν ότι ο ελληνικός Τύπος λειτούργησε ως μηχανισμός διαμόρφωσης εθνικής στρατηγικής και κοινωνικής συναίνεσης. Η ρητορική των εφημερίδων αναδιαμορφώθηκε ώστε να ευθυγραμμιστεί με τις προτεραιότητες της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, χρησιμοποιώντας στερεότυπα και ιστορικές αναφορές για να νομιμοποιήσει τις νέες συμμαχίες και να ενισχύσει το αίσθημα ασφάλειας σε μια κοινωνία που προσπαθούσε να επουλώσει τις πληγές του Εμφυλίου Πολέμου.

This master’s thesis explores the perceptions of Balkan peoples in the Greek press during the period 1950-1952, a timeframe historically identified as the "Centrist Interlude." The aim of the research is to highlight how contemporary newspapers perceived and presented the geopolitical shifts in the Balkan Peninsula within the context of the early Cold War.

The study is based on primary research of archival material and employs qualitative content analysis. A central axis of the analysis is the shift in Yugoslavia's image-from a "hostile" state to a "potential ally" following the Tito-Stalin split-as well as the consolidation of negative perceptions of Bulgaria and Albania as Soviet satellites.

The findings of the thesis demonstrate that the Greek press functioned as a mechanism for shaping national strategy and social consensus. Newspaper rhetoric was adjusted to meet foreign policy requirements, utilizing stereotypes and historical references to legitimize new alliances and enhance the sense of security in a society struggling to heal the wounds of the Civil War.