Το εργασιακό στρες είναι ένα πολυπαραγοντικό φαινόμενο με ψυχολογικές και σωματικές

επιπτώσεις, το οποίο επηρεάζεται τόσο από τις συνθήκες εργασίας, όσο και από τους

ατομικούς μηχανισμούς προσαρμογής. Οι στρατηγικές αντιμετώπισης ή αποφυγής του

προβλήματος και η συγχώρεση φαίνεται να σχετίζονται με το εργασιακό στρες,

λειτουργώντας ως πιθανοί προστατευτικοί παράγοντες. Υπάρχει ωστόσο περιορισμένη

έρευνα σχετικά με τους επαγγελματίες υγείας και τους τρόπους διαχείρισης του

εργασιακού στρες, ιδιαίτερα αυτών που εργάζονται σε περιοχές με περιορισμένη

προσβασιμότητα στα αστικά κέντρα. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση

της σχέσης του εργασιακού στρες στους επαγγελματίες υγείας που εργάζονται σε

νησιωτικές δομές υγείας με τις στρατηγικές αντιμετώπισής του.

Στη μελέτη συμμετείχαν 58 επαγγελματίες υγείας από δύο νοσοκομεία της Κεφαλονιάς.

Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν ερωτηματολόγιο δημογραφικών και επαγγελματικών

χαρακτηριστικών, την Κλίμακα Μέτρησης Επαγγελματικού Στρες, τη Σύντομη Κλίμακα

Τρόπων Αντιμετώπισης Προβλημάτων και την Κλίμακα Συγχώρεσης Heartland. Η

στατιστική ανάλυση περιλάμβανε περιγραφική ανάλυση, συσχετίσεις μεταξύ των

μεταβλητών, πολλαπλή γραμμική παλινδρόμηση, καθώς και έλεγχο αξιοπιστίας των

εργαλείων.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το εργασιακό στρες σχετίστηκε με τις στρατηγικές

αντιμετώπισης, με εστίαση στην επίλυση (r = 0.62, p<0.05) και την αξιολόγηση του

προβλήματος (r = 0.68, p<0.01). Η ηλικία παρουσίασε στατιστικά σημαντική αρνητική

συσχέτιση με το επαγγελματικό στρες (r = -0.48, p < 0.01). Οι παραπάνω στρατηγικές,

μαζί με την ηλικία στο μοντέλο παλινδρόμησης εξηγούσαν το 63% της διακύμανσης των

τιμών στο επαγγελματικό στρες. Η συγχώρεση δεν φάνηκε να παίζει κάποιο ρόλο στη

διαμόρφωση των επιπέδων εργασιακού στρες.

Συμπεραίνεται ότι, στο συγκεκριμένο νησιωτικό πλαίσιο, το εργασιακό στρες στους

επαγγελματίες υγείας σχετίζεται θετικά με τις στρατηγικές αντιμετώπισης που εστιάζουν

στην επίλυση και τη γνωστική αξιολόγηση των προβλημάτων. Αντίθετα, η συγχώρεση δεν

αναδείχθηκε ως σημαντικός προγνωστικός παράγοντας έναντι του στρες στον

συγκεκριμένο πληθυσμό και συνθήκες. Η μελέτη αναδεικνύει την ανάγκη περαιτέρω

διερεύνησης του επαγγελματικού στρες στους επαγγελματίες των νησιωτικών δομών

υγείας.

Occupational stress is a multifactorial phenomenon with both psychological and physical

consequences, influenced by working conditions and individual coping mechanisms.

Coping strategies aimed at managing or avoiding problems, along with forgiveness, appear

to be associated with occupational stress, potentially functioning as protective factors.

However, research on healthcare professionals and coping with occupational stress

remains limited, particularly for those working in areas with restricted access to urban

centers. The aim of the present study was to investigate the relationship between

occupational stress and coping strategies among healthcare professionals employed in

island healthcare settings.

The study included 58 healthcare professionals from two hospitals in Kefalonia.

Participants completed a questionnaire on demographic and occupational characteristics,

the Occupational Stress Measurement Scale, the Brief COPE Inventory, and the Heartland

Forgiveness Scale. Statistical analysis included descriptive statistics, correlations among

variables, multiple linear regression, and reliability testing of the instruments.

The results showed that occupational stress was associated with coping strategies focused

on problem-solving (r = 0.62, p < 0.05) and problem appraisal (r = 0.68, p < 0.01). Age

showed a statistically significant negative correlation with occupational stress (r = -0.48, p

< 0.01). These strategies, together with age, explained 63% of the variance in occupational

stress in the regression model. Forgiveness did not appear to play a significant role in

shaping levels of occupational stress.

It is concluded that in this specific working context, occupational stress among healthcare

professionals is positively associated with coping strategies that emphasize problem-

solving and cognitive appraisal. By contrast, forgiveness did not emerge as a statistically

significant predictor of stress in the study sample and occupational settings. The study

highlights the need for further investigation of occupational stress among healthcare

professionals working in island healthcare structures.