Οι ελληνικές και οι τουρκικές κυβερνήσεις προσπάθησαν έπειτα από την υπογραφή της Συνθήκης Ειρήνης της Λωζάνης το 1923 να εξομαλύνουν τις μεταξύ τους σχέσεις και για επόμενα πενήντα περίπου χρόνια η προάσπιση της ελληνοτουρκικής φιλίας που ο Βενιζέλος και ο Ατατούρκ είχαν οικοδομήσει αποτελούσε βασικό στόχο της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, ακόμα και κατά την περίοδο της επικράτησης του στρατιωτικού καθεστώτος στην Αθήνα. Παράλληλα η επιθυμία των Ελληνοκυπρίων για ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα έβρισκε αντίθετη την Τουρκία και τις Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής (ΗΠΑ, Αγγλία και Σοβιετική Ένωση), φέρνοντας σε δύσκολη θέση τις ελληνικές κυβερνήσεις. Η ανατροπή του Γεώργιου Παπαδόπουλου και η ανάληψη της εξουσίας από τον Δημήτριο Ιωαννίδη, αποτέλεσε σημείο καμπής στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και στην πορεία του Κυπριακού ζητήματος, καθώς οδήγησε στην ανατροπή του Μακάριου στην Κύπρο και στην επιβολή δικτατορικού καθεστώτος στη Μεγαλόνησο. Η συγκεκριμένη ενέργεια άλλαξε το συνταγματικό καθεστώς στην Κύπρο, δίνοντας το πρόσχημα στην Τουρκία να εισβάλει στην Κύπρο τον Ιούλιο του 1974. Έκτοτε η Τουρκία, παράλληλα με την επιδίωξή της για διχοτόμηση της Κύπρου διεκδικεί την αναθεώρηση του καθεστώτος στο Αιγαίο μέσω μίας σειράς διεκδικήσεων. Στην παρούσα εργασία αναλύονται οι ελληνοτουρκικές διαφορές στο Αιγαίου και οι τουρκικές διεκδικήσεις, όπως άρχισαν να διαμορφώνονται από το 1973-1974 καθώς και τα γεγονότα του θέρους του 1974 που καθόρισαν την πορεία του Κυπριακού ζητήματος, όπως αυτά αποτυπώθηκαν στον Σερραϊκό Τύπο και συγκεκριμένα στις εφημερίδες «Η Πρόοδος, Νιγρίτα, Πανσερραϊκή, Σερραϊκή Φωνή και Σερραϊκόν Θάρρος».

The Greek and Turkish governments attempted to normalize relations after the signing of the Peace Treaty of Lausanne in 1923 and for the next fifty years or so, the defense of the Greek-Turkish friendship that Venizelos and Ataturk had built was a key objective of Greek foreign policy, even during the period of the military regime in Athens. At the same time, the desire of the Greek Cypriots for the union of Cyprus with Greece was opposed by Turkey and the Great Powers of the time (USA, England and the Soviet Union) putting the Greek governments in a difficult position. The overthrow of George Papadopoulos and the assumption of power by Demetrios Ioannides was a turning point in Greek-Turkish relations and in the course of the Cyprus issue as it led to the overthrow of Makarios in Cyprus and the imposition of a dictatorial regime on the island. This specific action changed the constitutional regime in Cyprus, giving Turkey the pretext to invade Cyprus in July 1974. Since then, Turkey in parallel with its pursuit of the partition of Cyprus has been demanding a revision of the regime in the Aegean through a series of claims. This paper analyzes the Greek-Turkish differences in the Aegean and the Turkish claims, as they began to take shape from 1973-1974, as well as the events of the summer of 1974 that determined the course of the Cyprus issue, as they were reflected in the Press of Serres and specifically in the newspapers "The Progress, Nigrita, Panserraiki, Serraiki Foni and Serraikon Tharros".