Η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία διερευνά την εργασία φροντίδας στην προσχολική

εκπαίδευση στη Φινλανδία, εστιάζοντας στον τρόπο με τον οποίο οι εργαζόμενοι και οι

εργαζόμενες νοηματοδοτούν τη φροντίδα και συγκροτούν την επαγγελματική τους

ταυτότητα στο πλαίσιο ενός θεσμικά «πρότυπου» κράτους πρόνοιας. Αντλώντας από τη

φεμινιστική ηθική της φροντίδας, τη θεωρία της συναισθηματικής εργασίας και τη

διαθεματική προσέγγιση, η μελέτη προσεγγίζει τη φροντίδα όχι ως αυτονόητη ή φυσική

πρακτική, αλλά ως κοινωνικά και θεσμικά οργανωμένη μορφή εργασίας.

Η έρευνα βασίζεται σε επτά ημιδομημένες συνεντεύξεις με εργαζόμενες και εργαζόμενους σε

ιδιωτικούς βρεφονηπιακούς σταθμούς στο Ελσίνκι. Μέσα από τη θεματική ανάλυση,

εξετάζονται οι διαδρομές εισόδου στο επάγγελμα, η καθημερινή εμπειρία φροντίδας, η

συναισθηματική εργασία, οι εμπειρίες ανισότητας και οι τρόποι με τους οποίους

συγκροτείται και διαπραγματεύεται η επαγγελματική ταυτότητα.

Τα ευρήματα δείχνουν ότι η φροντίδα βιώνεται ως εργασία υψηλής συναισθηματικής

έντασης, η οποία παραμένει σε μεγάλο βαθμό αόρατη και υποτιμημένη, παρά τη θεσμική

ρητορική ισότητας. Ιδιαίτερη σημασία αναδεικνύεται στις διαθεματικές ανισότητες που

σχετίζονται με το φύλο, την εθνικότητα και την ηλικία, καθώς και στις στρατηγικές

προσαρμογής και ανθεκτικότητας που αναπτύσσουν οι εργαζόμενες και εργαζόμενοι. Η

μελέτη αναδεικνύει τις αντιφάσεις μεταξύ θεσμικής ισότητας και βιωμένης εργασιακής

εμπειρίας, συμβάλλοντας στην κριτική κατανόηση της προσχολικής φροντίδας ως πεδίου

έμφυλων και κοινωνικών ανισοτήτων ακόμη και σε προοδευτικά συστήματα πρόνοιας.

This Master’s thesis explores care work in early childhood education in Finland, focusing on

how workers make sense of care and construct their professional identities within a welfare

state that is widely presented as a model of equality. Drawing on feminist care ethics, theories

of emotional labour, and an intersectional framework, care is approached not as a natural or

self-evident practice, but as a socially and institutionally organised form of labour.

The study is based on seven semi-structured interviews with employees working in private

early childhood education settings in Helsinki. Through thematic analysis, the research

examines pathways into the profession, everyday experiences of care, emotional labour,

experiences of inequality, and the ways professional identity is negotiated within specific

organisational and institutional contexts.

The findings indicate that care is experienced as emotionally intensive work that remains

largely invisible and undervalued, despite the strong institutional discourse of equality.

Particular attention is drawn to intersectional inequalities related to gender, nationality, and

age, as well as to the strategies of adaptation and resilience developed by workers in response

to ongoing evaluation, emotional demands, and limited professional recognition. The analysis

highlights a persistent gap between formal equality at the policy level and lived work

experiences, revealing how care work continues to be shaped by gendered and hierarchical

norms even within progressive welfare regimes. The thesis contributes to critical debates on

care, labour, and professional identity by foregrounding the voices and experiences of early

childhood education workers in a context often assumed to be egalitarian.