Η παρούσα εργασία αποτελεί βιβλιογραφική ανασκόπηση αναφορικά με τη φαρμακοθεραπεία του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ΣΔτ2) στους ηλικιωμένους ασθενείς, με έμφαση στις θεραπείες που βασίζονται στον ινκρετινικό άξονα και ιδιαίτερα στους αγωνιστές ινκρετινών.
Σκοπός της μελέτης είναι η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας, της ασφάλειας και των μελλοντικών προοπτικών των ινκρετινικών θεραπειών σε γηριατρικούς ασθενείς, στο πλαίσιο της εξατομικευμένης προσέγγισης που απαιτεί η πολυπλοκότητα της τρίτης ηλικίας. Η αναζήτηση της βιβλιογραφίας πραγματοποιήθηκε στις βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus, ScienceDirect, Google Scholar και NEJM, για το χρονικό διάστημα 2020–2025. Συμπεριλήφθηκαν τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές, μετα-αναλύσεις, ανασκοπήσεις και κατευθυντήριες οδηγίες που αφορούσαν πληθυσμούς ηλικίας ≥ 65 ετών. Τα αποτελέσματα της ανασκόπησης αναδεικνύουν ότι οι θεραπείες που δρουν μέσω του ινκρετινικού μηχανισμού, και κυρίως οι αγωνιστές των υποδοχέων GLP-1, προσφέρουν αποτελεσματικό γλυκαιμικό έλεγχο με χαμηλότερο κίνδυνο υπογλυκαιμίας συγκριτικά με τις παραδοσιακές θεραπείες, ενώ συνοδεύονται από πρόσθετα καρδιομεταβολικά οφέλη. Οι αναστολείς DPP-4 εμφανίζουν ευνοϊκό προφίλ ασφάλειας, ιδίως σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία, ενώ οι νεότεροι διπλοί και τριπλοί αγωνιστές παρουσιάζουν ενθαρρυντικά αποτελέσματα ως προς τη βελτίωση του μεταβολικού ελέγχου και τη μείωση του σωματικού βάρους. Η εξατομίκευση της θεραπείας, με βάση τη λειτουργικότητα, τη συννοσηρότητα και το προσδόκιμο ζωής, αναδεικνύεται καθοριστική για τη βέλτιστη διαχείριση του ΣΔτ2 στους ηλικιωμένους. Συμπερασματικά, οι ινκρετινικές θεραπείες και ιδιαίτερα οι αγωνιστές ινκρετινών, συνιστούν μια σύγχρονη, αποτελεσματική και ασφαλή επιλογή στη φαρμακευτική αντιμετώπιση του ΣΔτ2 στον γηριατρικό πληθυσμό, συμβάλλοντας στη βελτίωση της πρόγνωσης και της ποιότητας ζωής των ασθενών.

This thesis presents a literature review on the pharmacotherapy of Type 2 Diabetes Mellitus (T2DM) in the elderly, focusing on therapies based on the incretin axis and in particular, on incretin agonists. The primary aim of this review is the evaluation of the efficacy, safety and future perspectives of incretin-based therapies in older adults, in the context of a personalized approach that is essential to follow in this population. To identify relevant literature, we searched databases such as PubMed, Scopus, ScienceDirect, Google Scholar and NEJM, for the years 2020-2025. The literature included RCTs, meta-analyses, reviews and guidelines from related organizations, regarding patients of age ≥ 65 years. The findings reveal that therapies that act on the incretin axis, and mainly on the GLP-1 receptors, offer significant glycaemic control with lower risk of hypoglycaemia, compared to more traditional therapies, and at the same time, exhibit important cardiometabolic benefits. DPP-4 inhibitors demonstrate a favourable safety profile, especially in patients with renal insufficiency, whereas the novel dual and triple agonists have demonstrated particularly encouraging results in metabolic control improvement and weight loss. Individualization of therapy, based on functional status, comorbidities and life expectancy, will be rendered of the utmost importance in the optimization of T2DM management in the elderly. In conclusion, incretin-based therapies and incretin agonists in particular, comprise a modern, effective and safe option in T2DM management in the elderly, contributing to the improvement of prognosis and quality of life of these patients.