Η ΟΑ αποτελεί μια από τις πιο συχνές χρόνιες εκφυλιστικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία και συνδέεται με πόνο, δυσκαμψία και περιορισμό στη λειτουργικότητα των ηλικιωμένων ασθενών. Οι επιπτώσεις της νόσου επηρεάζουν σημαντικά την αυτονομία και την ποιότητα ζωής των ασθενών, καθιστώντας αναγκαίες τις αποτελεσματικές παρεμβάσεις, όπως είναι η θεραπευτική άσκηση.

Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να διερευνηθούν οι απόψεις και οι αντιλήψεις των φυσικοθεραπευτών σχετικά με την επίδραση της θεραπευτικής άσκησης στη βελτίωση της λειτουργικότητας και στη μείωση του πόνου, σε άτομα τρίτης ηλικίας που πάσχουν από ΟΑ. Παράλληλα επιδιώκεται να αποτυπωθούν οι πρακτικές που εφαρμόζονται στην κλινική πράξη, καθώς και οι παράγοντες που ενδέχεται να επηρεάσουν την προβληματική στάση των φυσικοθεραπευτών/τριών.

Η παρούσα εργασία ακολούθησε ποσοτική ερευνητική προσέγγιση και πραγματοποιήθηκε με τη χρήση δομημένου ερωτηματολογίου. Στο δείγμα συμμετείχαν 107 εν ενεργεία φυσικοθεραπευτές/τριες οι οποίοι παρείχαν πληροφορίες σχετικά με την αποτελεσματικότητα της θεραπευτικής άσκησης, τις μορφές της άσκησης που εφαρμόζουν, τα εμπόδια συμμόρφωσης των ασθενών και τον ρόλο τους στη διαχείριση της νόσου.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι φυσικοθεραπευτές/τριες αξιολογούν τη θεραπευτική άσκηση ως αρκετά έως πολύ αποτελεσματική στη μείωση του πόνου και ιδιαίτερα αποτελεσματική στη βελτίωση της λειτουργικότητας. Η άσκηση εφαρμόζεται κυρίως συνδυαστικά (ενδυνάμωση, αερόβια άσκηση, ισορροπία), ενώ αναγνωρίζεται ο προληπτικός της ρόλος. Κύρια εμπόδια μη εφαρμογής της θεραπευτικής άσκησης από μέρους των ασθενών, αναδείχθηκαν η μέτρια συμμόρφωση και ο φόβος πόνου των ασθενών. Ο ρόλος των φυσικοθεραπευτών/τριών είναι εκπαιδευτικός και καθοδηγητικός.

Η θεραπευτική άσκηση αναγνωρίζεται από τους φυσικοθεραπευτές/τριες ως βασικός πυλώνας αντιμετώπισης της ΟΑ στη τρίτη ηλικία με έμφαση στη λειτουργική αποκατάσταση. Παράλληλα υπογραμμίζεται η ανάγκη ενίσχυσης της εκπαίδευσης και της υποστήριξης τόσο των ασθενών, όσο και των επαγγελματιών υγείας.

Osteoarthritis is one of the most common chronic degenerative diseases in older adults and is associated with pain, stiffness, and limited functionality in elderly patients. The effects of the disease significantly impact patients' independence and quality of life, making effective conservative interventions, such as therapeutic exercise, necessary.

The purpose of this study is to investigate the opinions and perceptions of physical therapists regarding the effect of therapeutic exercise on improving functionality and reducing pain in older adults suffering from osteoarthritis. At the same time, it seeks to identify the practices applied in clinical practice, as well as the factors that may influence the problematic attitude of physical therapists.

This study followed a quantitative research approach and was conducted using a structured questionnaire. The sample consisted of 107 practicing physical therapists who provided information on the effectiveness of therapeutic exercise, the types of exercise they use, barriers to patient compliance, and their role in disease management.

The results showed that physical therapists rate therapeutic exercise as fairly to highly effective in reducing pain and particularly effective in improving functionality. Exercise is mainly applied in combination (strength training, aerobic exercise, balance), while its preventive role is recognized. The main obstacles to the implementation of therapeutic exercise by patients were moderate compliance and fear of pain. The role of physical therapists is educational and guiding.

Therapeutic exercise is recognized by physical therapists as a key pillar in the treatment of οsteoarthritis in the elderly, with an emphasis on functional rehabilitation. At the same time, the need to strengthen education and support for both patients and health professionals is emphasized.