Η καλλιέργεια του καφέ αποτελεί μία από τις σημαντικότερες γεωργικές δραστηριότητες σε παγκόσμιο επίπεδο, παρουσιάζοντας έντονη ευαισθησία στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Η αύξηση της θερμοκρασίας, η μεταβολή των βροχοπτώσεων και η συχνότερη εμφάνιση ακραίων καιρικών φαινομένων επηρεάζουν άμεσα την παραγωγικότητα, την ποιότητα και τη γεωγραφική κατανομή των καλλιεργειών καφέ, ιδιαίτερα της ποικιλίας Coffea arabica. Στο πλαίσιο αυτό, η Γεωργία Ακριβείας αναδεικνύεται ως ένα βασικό εργαλείο προσαρμογής και βιώσιμης διαχείρισης της καφεκαλλιέργειας.

Η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία εξετάζει τη συσχέτιση της καλλιέργειας του καφέ με την κλιματική αλλαγή, αναλύοντας τη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία που αφορά την εφαρμογή τεχνολογιών Γεωργίας Ακριβείας, όπως η τηλεπισκόπηση, τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UAV), οι αισθητήρες αγρού και οι αλγόριθμοι μηχανικής μάθησης. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη χαρτογράφηση χωρικής μεταβλητότητας, στην πρόβλεψη της παραγωγής και στη βελτιστοποίηση των εισροών, ως μέσα αντιμετώπισης της κλιματικής αβεβαιότητας.

Παράλληλα, η εργασία διερευνά τη δυνατότητα εφαρμογής της καλλιέργειας καφέ στον ελληνικό χώρο, υπό το πρίσμα των μεταβαλλόμενων κλιματικών συνθηκών. Αναλύονται τα κλιματικά και γεωγραφικά χαρακτηριστικά της Ελλάδας και εντοπίζονται περιοχές με πιθανά ευνοϊκά μικροκλίματα, όπου η καλλιέργεια καφέ θα μπορούσε να εξεταστεί πιλοτικά, με την υποστήριξη προηγμένων πρακτικών γεωργίας ακριβείας.

Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι, αν και η καλλιέργεια καφέ στην Ελλάδα δεν είναι άμεσα βιώσιμη σε μεγάλη κλίμακα, παρουσιάζει ερευνητικό ενδιαφέρον υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Συνολικά, η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Γεωργία κριβείας αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για τη βιώσιμη παραγωγή καφέ σε συνθήκες κλιματικής αλλαγής, τόσο σε παγκόσμιο επίπεδο όσο και σε νέες, δυνητικά κατάλληλες περιοχές καλλιέργειας.

Coffee cultivation is one of the most important agricultural activities worldwide and is highly sensitive to the impacts of climate change. Rising temperatures, altered precipitation patterns, and the increasing frequency of extreme weather events directly affect coffee yield, quality, and the geographical distribution of suitable cultivation areas, particularly for Coffea arabica. Within this context, precision agriculture emerges as a key approach for adaptation and sustainable management of coffee production systems.

This master’s thesis investigates the relationship between coffee cultivation and climate change through a comprehensive review of the international scientific literature, focusing on the application of precision agriculture technologies. Emphasis is placed on the use of remote sensing, unmanned aerial vehicles (UAVs), field sensors, and machine learning algorithms for monitoring crop condition, mapping spatial variability, predicting yield, and optimizing agricultural inputs. These technologies are analyzed as tools to reduce production uncertainty and enhance the resilience of coffee systems under changing climatic conditions.

In addition, the study explores the potential for coffee cultivation in Greece in the context of climate change. Climatic and geographic characteristics of the country are examined in order to identify regions with potentially favorable microclimatic conditions where coffee cultivation could be tested on a pilot scale. The analysis considers the limitations imposed by water availability, summer heat stress, and climatic variability, as well as the role of precision agriculture in mitigating these constraints.

The findings indicate that although large-scale coffee cultivation in Greece is not currently feasible, there is scientific and experimental potential under specific conditions and with the support of advanced precision agriculture practices. Overall, the thesis concludes that precision agriculture plays a crucial role in supporting sustainable coffee production under climate change, both in traditional coffee-growing regions and in emerging, non-traditional cultivation areas.