Η παρούσα διπλωματική εργασία εντάσσεται στο πλαίσιο της ταχείας ψηφιοποίησης του αγροτικού τομέα και της αυξανόμενης ανάγκης για παραγωγή τροφίμων με τρόπο αποδοτικό, τεκμηριωμένο και περιβαλλοντικά βιώσιμο. Η Γεωργία Ακριβείας (ΓΑ), αξιοποιώντας τεχνολογίες όπως αισθητήρες, τηλεπισκόπηση, GPS/GIS, εφαρμογές μεταβλητού ρυθμού και IoT, προσφέρει τη δυνατότητα βελτιστοποίησης των εισροών και ενίσχυσης της ιχνηλασιμότητας και της περιβαλλοντικής διαχείρισης. Στόχος της εργασίας είναι να διερευνηθεί ο βαθμός στον οποίο τα πρότυπα AGRO 2, GlobalG.A.P. και ISO 14001 επιτρέπουν, ενθαρρύνουν ή περιορίζουν την ενσωμάτωση τεχνολογιών και πρακτικών ΓΑ στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις, καθώς και να εντοπιστούν πλεονεκτήματα, περιορισμοί και εμπόδια εφαρμογής. Η μεθοδολογία βασίστηκε σε βιβλιογραφική ανασκόπηση, συγκριτική ανάλυση περιεχομένου των προτύπων με συγκεκριμένα κριτήρια και αξιολόγηση της συμβατότητάς τους με πρακτικές ΓΑ. Τα βασικά συμπεράσματα δείχνουν ότι η ΓΑ μπορεί να λειτουργήσει συμπληρωματικά με τα πρότυπα, ενισχύοντας την τεκμηρίωση, την παρακολούθηση και τη συνεχή βελτίωση, ωστόσο αναδεικνύονται εμπόδια όπως κόστος, ανάγκη εκπαίδευσης και ασάφειες στην αποδοχή ψηφιακών δεδομένων στους ελέγχους πιστοποίησης.
This thesis is part of the rapid digitalization of the agricultural sector and the growing need for efficient, evidence-based and environmentally sustainable food production. Precision Agriculture (PA), utilizing technologies such as sensors, remote sensing, GPS/GIS, variable rate applications and IoT, offers the possibility of optimizing inputs and enhancing traceability and environmental management. The aim of the work is to investigate the extent to which the AGRO 2, GlobalG.A.P. and ISO 14001 standards allow, encourage or limit the integration of PA technologies and practices on farms, as well as to identify advantages, limitations and barriers to implementation. The methodology was based on a literature review, comparative content analysis of the standards with specific criteria and assessment of their compatibility with PA practices. The main conclusions show that ΡΑ can work complementary to standards, enhancing documentation, monitoring and continuous improvement, however, obstacles such as cost, need for training and ambiguities in the acceptance of digital data in certification audits are highlighted.
Κ΄ύριο μέρος της Διπλωματικής