Ο κινηματογράφος αποτελεί ένα σύγχρονο εκπαιδευτικό μέσο, το οποίο αν αξιοποιηθεί με κατάλληλο τρόπο, μπορεί να αποβεί εξαιρετικά ωφέλιμο τόσο στους μαθητές, όσο και τους εκπαιδευτικούς. Παρόλο που η προσφορά του κινηματογράφου στην εκπαίδευση χρήζει ύψιστης σημασίας, συχνά παραμελείται και περιορίζεται στο ψυχαγωγικό κομμάτι. Για αυτό το λόγο, η παρούσα Διπλωματική Εργασία αποσκοπεί στη διερεύνηση των απόψεων και των αντιλήψεων των εκπαιδευτικών αναφορικά με τη χρήση του κινηματογράφου ως διδακτικό εργαλείο, αλλά και την πλήρη ενσωμάτωσή του στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα. Συγκεκριμένα, πρόκειται για εκπαιδευτικούς Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης που είχαν υπηρετήσει στους Δήμου Πόρου και της Τροιζηνίας κατά το σχολικό έτος 2024-2025 και είχαν διαμοιραστεί σε ομάδες, ανάλογα με τα χρόνια προϋπηρεσίας τους. Μέσα από την υλοποίηση αυτής της έρευνας διαπιστώθηκε η θετική στάση των εκπαιδετικών, τόσο απέναντι στην χρήση του κινηματογράφου, όσο και στην επιμόρφωσή τους, αναγνωρίζοντας με αυτό το τρόπο την παιδαγωγική του αξία. Την ίδια στιγμή, αναλύθηκα τα οφέλη που προσφέρει αυτό το διδακτικό εργαλείο κατά τη μαθησιακή διδασκαλία με βασικότερο όλων την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης των μσθητών. Παράλληλα, αναφέρθηκαν τα εμπόδια που προκύπτουν κατά τη χρήση του κινηματογράφου, όπως η έλλειψη κινηματογραφικού υλικού και διαθέσιμου διδακτικού χρόνου, που οδηγούν στην περιορισμένη χρήση του.