Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τις ουσιαστικές και δικονομικές μεταβολές που
επήλθαν στα εγκλήματα κατά της ιδιοκτησίας και της περιουσίας, καθώς και στο έγκλημα της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες (ν. 4557/2018), κατόπιν της εισαγωγής του νέου Ποινικού Κώδικα (ν. 4619/2019) και του νέου Κώδικα Ποινικής Δικονομίας (ν. 4620/2019). Σκοπός της μελέτης είναι η συστηματική αποτύπωση των μεταβολών στις ποινές, στη διαδικασία της ποινικής δίωξης και στη γενικότερη φιλοσοφία της ποινικής καταστολής, καθώς και η αξιολόγηση των συνεπειών τους για την αποτελεσματικότητα και την αναλογικότητα του ποινικού συστήματος. Η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε είναι ερμηνευτική και συγκριτική, βασισμένη σε ανάλυση των προϊσχυουσών και ισχυουσών διατάξεων, της σχετικής νομολογίας και της
επιστημονικής θεωρίας. Εξετάζονται αναλυτικά τα επιμέρους εγκλήματα κατά της ιδιοκτησίας και περιουσίας, με έμφαση στη μεταβολή του καθεστώτος δίωξης (ιδίως η εισαγωγή της κατ’ έγκληση δίωξης) και στη μείωση των ποινικών ορίων. Παράλληλα, αναλύονται οι αλλαγές στον νόμο 4557/2018 περί νομιμοποίησης εσόδων, ιδίως σε σχέση με τη σύνδεσή του με τα νέα δεδομένα του ΠΚ και ΚΠΔ. Η εργασία καταλήγει ότι οι μεταρρυθμίσεις του 2019 προσπαθούν να εισάγουν ένα πιο επιεικές, ορθολογικό και αναλογικό ποινικό σύστημα, με έμφαση στην αποκατάσταση της ζημίας και την αποσυμφόρηση της δικαιοσύνης. Ωστόσο, επισημαίνονται και αδυναμίες, όπως η ανασφάλεια δικαίου λόγω διαδοχικών τροποποιήσεων (π.χ. στο αδίκημα της απιστίας) και η ανάγκη ερμηνευτικής σταθερότητας. Τέλος, η μελέτη καταλήγει σε μία αποτίμηση των μεταρρυθμίσεων και προτείνει πιθανές βελτιώσεις στη νομοθετική τεχνική και στην εφαρμογή των αρχών της αναλογικότητας και της επιείκειας.

This dissertation examines the substantive and procedural reforms introduced by the 2019 Penal Code (L. 4619/2019) and the Code of Criminal Procedure (L. 4620/2019) in relation to property and financial crimes, as well as the offence of money laundering under Law 4557/2018. The aim of the study is to provide a systematic analysis of the legislative changes regarding penalties, criminal prosecution, and the overall philosophy of criminal justice, assessing their impact on proportionality and the effectiveness of the penal system. The research adopts an interpretative and comparative methodology, analyzing both the former and current legal frameworks, relevant case law, and academic literature. Particular attention is given to any of property and financial crime individual, focusing on the redefinition of prosecution prerequisites (especially the introduction of prosecution upon complaint) and the reduction of sentencing thresholds. Furthermore, the study explores the modifications in the anti–money laundering regime and its interplay with the reformed criminal codes. The study indicates that the 2019 reform try to introduce a more lenient and proportional criminal justice policy, emphasizing restitution and judicial efficiency. Nonetheless, certain shortcomings are identified, including legal uncertainty caused by successive amendments (notably concerning breach of trust) and the need for interpretative consistency. Finally, the study concludes with an assessment of the reforms and suggests possible proposals for improving legislative drafting and reinforcing the principles of proportionality and leniency in criminal law.