Introduction: Postoperative pain remains a significant clinical challenge, often requiring multimodal strategies to mitigate opioid-related adverse events. The fixed-dose combination (FDC) of Diclofenac, a non-steroidal anti-inflammatory drug and Orphenadrine, a muscle relaxant, targets distinct nociceptive pathways to potentially enhance analgesia and reduce opioid consumption. Objective: This systematic review aims to evaluate the analgesic efficacy and safety profile of the fixed-dose combination of Diclofenac and Orphenadrine for postoperative pain management and quantify its opioid-sparing effect compared to standard monotherapies or placebo. Methods: A systematic search of electronic databases (MEDLINE, Scopus, Cochrane CENTRAL, ResearchGate) and clinical trial registries (including ClinicalTrials.gov and CTIS) was conducted up to September 20, 2025. Fourteen (14) randomized controlled trials (RCTs) involving 971 adult patients undergoing various surgical procedures were included. Due to high clinical and methodological heterogeneity, a Synthesis Without Meta-analysis (SWiM) approach was utilized. The certainty of evidence was assessed using the GRADE methodology. Results: The synthesis demonstrated that the FDC provides a consistent trend toward improved pain relief (measured by the Visual Analogue Scale and Numeric Rating Scale scores) and a clinically significant reduction in opioid consumption compared to active comparators and placebo. The opioid-sparing effect correlated with a reduced incidence of dose-dependent adverse events, particularly nausea and vomiting. However, the overall certainty of the evidence was graded as "Very Low" due to the high risk of bias and lack of transparency in the included studies. Conclusion: The FDC of Diclofenac and Orphenadrine represents a valuable component of multimodal analgesic regimens, offering comparable analgesia to standard treatments while effectively reducing the perioperative opioid burden. Future high-quality, pre-registered trials are required to confirm these findings with greater precision.

Εισαγωγή: Ο μετεγχειρητικός πόνος παραμένει μια σημαντική κλινική πρόκληση, απαιτώντας συχνά σύνθετες στρατηγικές για τον περιορισμό των ανεπιθύμητων ενεργειών από την χρήση οπιοειδών. Ο σταθερός συνδυασμός Δικλοφαινάκης, ενός μη στεροειδούς αντιφλεγμονώδους φαρμάκου, και Ορφεναδρίνης, ενός μυοχαλαρωτικού, στοχεύει σε διαφορετικά μονοπάτια του πόνου για την ενίσχυση της αναλγησίας και τη μείωση της κατανάλωσης οπιοειδών. Σκοπός: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση έχει ως στόχο την αξιολόγηση της αναλγητικής αποτελεσματικότητας και του προφίλ ασφάλειας του σταθερού συνδυασμού Δικλοφαινάκης και Ορφεναδρίνης στη διαχείριση του μετεγχειρητικού πόνου, καθώς και την ποσοτικοποίηση της επίδρασής αυτού του συνδυασμού στη μείωση χρήσης οπιοειδών σε σύγκριση με συνήθεις μονοθεραπείες ή εικονικό φάρμακο. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε μια συστηματική ανασκόπηση σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων (MEDLINE, Scopus, Cochrane CENTRAL, ResearchGate) και σε μητρώα κλινικών μελετών (συμπεριλαμβανομένων των ClinicalTrials.gov και CTIS) έως τις 20 Σεπτεμβρίου 2025. Συμπεριλήφθηκαν δεκατέσσερις (14) τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές (RCTs) με 971 ενήλικες ασθενείς που υποβλήθηκαν σε διάφορες χειρουργικές επεμβάσεις. Λόγω της υψηλής κλινικής και μεθοδολογικής ετερογένειας, εφαρμόστηκε η μέθοδος Σύνθεσης Χωρίς Μετα-ανάλυση (SWiM). Η βεβαιότητα των αποτελεσμάτων αξιολογήθηκε με τη μεθοδολογία GRADE. Αποτελέσματα: Η σύνθεση των μελετών έδειξε ότι ο συνδυασμός παρέχει μια σταθερή
τάση βελτίωσης της ανακούφισης από τον πόνο (όπως μετρήθηκε από την αναλογική ή την αριθμητική κλίμακα πόνου) και κλινικά σημαντική μείωση της κατανάλωσης οπιοειδών σε σύγκριση με άλλα αναλγητικά και εικονικό φάρμακο. Η μείωση κατανάλωσης των οπιοειδών συσχετίστηκε με μειωμένη συχνότητα δοσοεξαρτώμενων ανεπιθύμητωνενεργειών, ιδιαίτερα ναυτίας και εμέτου. Ωστόσο, η συνολική βεβαιότητα των αποτελεσμάτων βαθμολογήθηκε ως "Πολύ Χαμηλή" λόγω του υψηλού κινδύνου μεροληψίας και της έλλειψης διαφάνειας στις συμπεριλαμβανόμενες μελέτες. Συμπέρασμα: Ο σταθερός συνδυασμός Δικλοφαινάκης και Ορφεναδρίνης αποτελεί μια χρήσιμη επιλογή ως προς το πλαίσιο σχημάτων πολυτροπικής αναλγησίας, προσφέροντας συγκρίσιμη αναλγησία με τις τυπικές θεραπείες, ενώ παράλληλα μειώνει το φορτίο των οπιοειδών. Απαιτούνται μελλοντικές μελέτες υψηλής ποιότητας για την επιβεβαίωση αυτών των ευρημάτων.