Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει την εμπλοκή και τη δράση του φοιτητικού κινήματος στην Ελλάδα την περίοδο της δικτατορίας των Συνταγματαρχών (1967-1974). Πιο συγκεκριμένα, εστιάζει στους τρόπους με τους οποίους οι φοιτητές αποτέλεσαν τον πιο σημαντικό πυρήνα αντίστασης απέναντι στο χουντικό καθεστώς, προβάλλοντας τόσο τις οργανωμένες όσο και τις αυθόρμητες μορφές κινητοποίησης. Μέσα από μαρτυρίες, δημοσιεύματα της εποχής, καθώς και τη σύχρονη βιβλιογραφία εξετάζονται οι συνθήκες που οδήγησαν στην επιβολή της δικτατορίας, η δράση και η ιδεολογία που ανέπτυξε το καθεστώς, ιδίως στο χώρο των πανεπιστημίων, καθώς και οι μηχανισμοί καταστολής που άσκησε απέναντι στις κινητοποιήσεις των φοιτητών. Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί σε κρίσιμα γεγονότα, όπως οι καταλήψεις της Νομικής και η εξέγερση του Πολυτεχνείου, τον Νοέμβριο του 1973, αναλύοντας τη σημασία τους τόσο ως ενέργειες αμφισβήτησης όσο και ως συμβολικά ορόσημα στη συλλογική μνήμη.

The present thesis examines the involvement and the action of the student movement in Greece during the period of the dictatorship of the Coloners (1967-1974). More specifically, it focuses on the ways in which students constituted the most significant nucleus of resistance against the junta regime, highlighting both organized and spontaneous forms of mobilization. Through testimonies, publications of the time and contemporary literature, circumstances that led to the imposition of dictatorship, the universities, were examined, along with the repression mechanisms it used against the student protests. Special emphasis will be given to crucial events, such as the occupations of the Law School and the 1973 Polytechnic uprising, analyzing their significance both as acts of political dissent and as symbolic landmarks in collective memory.