Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει το ασφαλιστικό σύστημα της Ελλάδας σε συγκριτική βάση με αντίστοιχα συστήματα επιλεγμένων ευρωπαϊκών χωρών. Το ασφαλιστικό σύστημα αποτελεί θεμέλιο της κοινωνικής πολιτικής, διασφαλίζοντας την κοινωνική συνοχή και προστατεύοντας τους πολίτες από βασικούς κοινωνικούς κινδύνους. Ωστόσο, η βιωσιμότητα και η αποτελεσματικότητα των ασφαλιστικών συστημάτων δοκιμάζονται διαρκώς από δημογραφικές εξελίξεις, τις μεταβολές στην αγορά εργασίας και τις μακροοικονομικές πιέσεις. Η εργασία επικεντρώνεται στην Ελλάδα και συγκρίνει το ασφαλιστικό της σύστημα με εκείνα της Γερμανίας, της Σουηδίας, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Ιταλίας, της Ισπανίας και της Γαλλίας — χωρών που αντιπροσωπεύουν διαφορετικά μοντέλα κοινωνικής ασφάλισης. Η ανάλυση βασίζεται σε ποσοτικά και ποιοτικά δεδομένα, διερευνώντας τη δομή, τη χρηματοδότηση, την κάλυψη και τις παροχές κάθε συστήματος. Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν σημαντικές διαφορές στον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας των ασφαλιστικών συστημάτων. Το ελληνικό σύστημα, παρά τις πρόσφατες μεταρρυθμίσεις, εξακολουθεί να αντιμετωπίζει προκλήσεις σε επίπεδο απλοποίησης, διαφάνειας και διαγενεακής ισορροπίας. Αντίθετα, χώρες όπως η Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο παρουσιάζουν μεγαλύτερη προσαρμοστικότητα στις σύγχρονες ανάγκες, με έμφαση στην προληπτική πολιτική, την ευελιξία και τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα. Συμπερασματικά, η εργασία υπογραμμίζει την ανάγκη για ένα περισσότερο ολιστικό, δίκαιο και αποδοτικό ασφαλιστικό σύστημα στην Ελλάδα, το οποίο θα αντλεί καλές πρακτικές από την ευρωπαϊκή εμπειρία, προσαρμοσμένες όμως στα ιδιαίτερα κοινωνικοοικονομικά χαρακτηριστικά της χώρας.
This dissertation explores the social security system of Greece through a comparative analysis with those of selected European countries. Social security constitutes a fundamental pillar of modern welfare states, safeguarding social cohesion and offering protection against key socio-economic risks. Nevertheless, the viability and efficiency of such systems are increasingly being tested by demographic transitions, labor market transformations, and persistent macroeconomic pressures. The study focuses on Greece and draws comparisons with the systems of Germany, Sweden, United Kingdom, Italy, Spain and France—countries that exemplify distinct welfare models. Employing a combination of qualitative and quantitative data, the analysis investigates the institutional design, financing mechanisms, coverage scope, and benefit structures across the selected systems. The findings reveal notable divergences in organizational efficiency, adaptability, and sustainability. While Greece has undergone significant structural reforms in recent years, its social security system continues to grapple with issues of fragmentation, transparency deficits, and intergenerational imbalances. By contrast, countries such as Sweden and the United Kingdom exhibit higher levels of institutional resilience and policy innovation, prioritizing preventive strategies, long-term planning, and system flexibility. Overall, the dissertation underscores the imperative for a more integrated, equitable, and sustainable social security framework in Greece. Drawing from comparative insights and European best practices, the study suggests that meaningful policy adaptations must be context-sensitive, accounting for the unique socio-economic realities and fiscal constraints of the Greek welfare state.
530065_Σεμερτσίδου ΧρυσούλαΔ.Ε