Η παρούσα διπλωματική εργασία εστιάζει στο υποείδος της heavy metal μουσικής, black metal όπως αυτό αναπτύχθηκε στη χώρα μας κατά την πρώτη περίοδο της σκηνής (1988 – 1993). Η συγκεκριμένη μουσική, αν και είναι κυρίως ταυτισμένη με τις σκανδιναβικές χώρες, βρήκε σημαντικά ερείσματα αρκετά νωρίς ανάμεσα στους Έλληνες ακροατές του μέταλ (metal) υποπολιτισμού κατασκευάζοντας τελικά τη δική της κουλτούρα (Shock, 2021). Επιχειρείται μια παρουσίαση των δυσκολιών που δημιουργήθηκαν κατά την αρχική περίοδο της σκηνής, παράλληλα με τη διαμόρφωση της ταυτότητας, στα διάφορα στάδια της πολιτιστικής παραγωγής, παρατηρώντας σε ποιο βαθμό επηρεάστηκε η δημιουργικότητα των συγκροτημάτων της πρώτης περιόδου, είτε από την τεχνολογία είτε από τους κοινωνικούς ή θεσμικούς παράγοντες.

Σύμφωνα με την κοινωνιολογική θεωρία σχετικά με την έννοια της κουλτούρας, το βασικό μήνυμα του ελληνικού black metal είναι πολιτικό. Τοποθετείται μέσα σ’ ένα πλαίσιο αντιχριστιανισμού περιλαμβάνοντας πολλές αναφορές στη λαϊκή πίστη των κοινοτήτων της περιφέρειας, στη ρομαντική κληρονομιά και βρισκόμενο σε συνάρτηση με την ιδεολογία του ατομικιστικού αναρχισμού. Παρά τις συμβολικές προκλήσεις λόγω μιας ανοίκειας αισθητικής, το συγκεκριμένο υποείδος αναδείχθηκε σε σταδιακά σε υποκουλτούρα, συγκρουόμενο με τις ιδέες της κυρίαρχης τάξης. Ταυτόχρονα όμως, συνδέθηκε επιτυχώς με τις αντίστοιχες ευρωπαϊκές σκηνές και απέκτησε πρόσβαση στα μέσα διανομής της πολιτιστικής βιομηχανίας, παραμένοντας όμως μέρος του underground.

Τα αποτελέσματα της έρευνας απέδειξαν τελικά ότι η ελληνική black metal σκηνή δημιούργησε από την αρχή το δικό της πλέγμα ανθρωπίνων σχέσεων και μουσικών δικτύων ειδικά μέσα στην εγχώρια σκήνη, παρόλο την εμπορευματοποίηση  του μέταλ υποπολιτισμού εκείνη την περίοδο.               

This study examines a subgenre of heavy metal music known as Black Metal, focusing specifically on its development in Greece during its formative years (1988–1993). Although Black Metal is typically associated with Scandinavia, it has gained significant popularity in Greece, where it has developed a distinct subcultural identity (Shock, 2021). This paper explores that period with the aim of highlighting the challenges faced by the scene at various stages of cultural production and the extent to which the creativity of the bands was influenced by technological or social factors.

Drawing on sociological theories of culture, the study argues that the central message of Greek Black Metal is political. It is framed within an anti-Christian worldview, incorporating references to the folk beliefs of peripheral communities, romantic heritage, and elements of individualist anarchist ideology. Despite its unfamiliar and often provocative aesthetic, this subgenre gradually emerged as a subculture that confronted the values of the dominant class. Simultaneously, it established connections with the broader European Black Metal scene and gained access to cultural industry distribution channels while retaining its underground character.

The findings suggest that, from the outset, the Greek Black Metal scene cultivated its own network of human relationships and musical collaboration, particularly within the domestic context, even as the broader metal subculture was undergoing commercialization.