«Επαναχρησιμοποίηση επεξεργασμένων υγρών αποβλήτων για κάλυψη υδατικών αναγκών και κίνδυνοι για τη δημόσια υγεία. Μελέτη περίπτωσης στο νομό Ευβοίας».

  1. MSc thesis
  2. Ευσταθίου, Παναγιώτα
  3. Διαχείριση Αποβλήτων (ΔΙΑ)
  4. 15 September 2018 [2018-09-15]
  5. Ελληνικά
  6. 132
  7. Κόκκινος, Πέτρος
  8. Υγρά απόβλητα, επαναχρησιμοποίηση, άρδευση, δημόσια υγεία | Wastewater reuse, irrigation, public health
  9. 45
  10. 76
  11. Περιέχει : πίνακες, εικόνες
    • Η ανάκτηση και επαναχρησιμοποίηση των υγρών αποβλήτων για άρδευση αναπτύσσεται ταχύτατα ως πρακτική και αποτελεί μία σημαντική και ελπιδοφόρα λύση στις σύγχρονες κοινωνίες, καθώς έτσι διατηρούνται τα αποθέματα γλυκού νερού και διευκολύνεται η διάθεση και διαχείρισή τους, με τελικό όφελος την προστασία του περιβάλλοντος και τη μείωση του κόστους. Η άρδευση με εκροές υγρών αποβλήτων, ακόμα και όταν χρησιμοποιούνται για άρδευση χώρων πρασίνου, δασικών εκτάσεων ή άλλων χώρων με μηδενική ανθρώπινη επαφή, απαιτεί την εφαρμογή ενός κατώτατου επιπέδου επεξεργασίας, για την αποφυγή περιβαλλοντικών επιπτώσεων και την προστασία της δημόσιας υγείας από τη διασπορά παθογόνων μικροοργανισμών. Για το λόγο αυτό αρκετά κράτη και διεθνείς οργανισμοί έχουν θεσπίσει κανονισμούς και οδηγίες με σκοπό την ασφαλή ανάκτηση και χρήση των εκροών των υγρών αποβλήτων. Έργα ανάκτησης και επαναχρησιμοποίησης έχουν πραγματοποιηθεί και πραγματοποιούνται σε παγκόσμιο επίπεδο, ενώ πολλές είναι και οι επιτυχημένες εφαρμογές προγραμμάτων επαναχρησιμοποίησης στην Ελλάδα. Στην παρούσα εργασία μελετήθηκαν δύο σημαντικές πόλεις του νομού Εύβοιας, η Χαλκίδα και η Κάρυστος, ως προς τα προγράμματα διαχείρισης και επαναχρησιμοποίησης των αστικών λυμάτων που έχουν εφαρμόσει. Οριοθετήθηκαν και αναλύθηκαν ως προς βασικά χαρακτηριστικά οι δύο περιοχές, ενώ περιγράφηκε και η λειτουργία των βιολογικών καθαρισμών που διαθέτουν. Και στις δύο περιοχές μελέτης, τα επεξεργασμένα υγρά απόβλητα χρησιμοποιούνταν αποκλειστικά για άρδευση τοπίου, δασικών εκτάσεων, χώρων πρασίνου και πάρκων, ενώ και στις δύο περιπτώσεις η μέθοδος ποτίσματος που εφαρμοζόταν ήταν η τοπική στάγδην άρδευση. Στην περίπτωση της Καρύστου η άρδευση αφορούσε χώρους που δεν ήταν προσβάσιμοι από το κοινό, ενώ στη Χαλκίδα ποτίζονταν και πάρκα, τα οποία ήταν επισκέψιμα από τους κατοίκους. Ο βαθμός επεξεργασίας των λυμάτων, τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των εκροών και η μέθοδος άρδευσης αναλύθηκαν, ενώ πραγματοποιήθηκε και σύγκριση με αντίστοιχες βιβλιογραφικές αναφορές, με σκοπό την εξαγωγή συμπεράσματος για το εάν υφίστανται κίνδυνοι για τη δημόσια υγεία από την επαναχρησιμοποίηση λυμάτων στις περιοχές μελέτης.
    • The recovery and reuse of treated wastewater for irrigation, is a rapidly developing practice. It is an important and promising solution for modern societies, as it helps preserving fresh water reserves, facilitating their disposal and management, having as a benefit the environment protection and the overall management costs’ reduction. Even when wastewaters are used for irrigation of green areas, forest areas, and other areas with no human contact, a minimum level of treatment is needed, to avoid environmental impacts, and to protect public health from the spread of pathogenic microorganisms. For that reason several states and organizations have adopted guidelines and regulations for the safe recovery and reuse of wastewater. Recovery and reuse programs have taken place and are currently carried out worldwide. Also in Greece, many programs of treated wastewater reuse have been held with success. In the present study, two major cities of the prefecture of Evia, Chalkida and Karystos, were analyzed, for the wastewater management and reuse programs they have implemented. Summarized descriptions of the selected geographical locations and several important characteristics of the two target areas are presented, while an analysis of the function of their sewage treatment plants is performed. In both study areas, treated wastewater was used for irrigation of landscapes, woodlands, green areas and parks, and in both cases the applied watering method was drip irrigation. In case of Karystos, the irrigation involved areas with no human contact, while in Chalkida, human visited parks were irrigated. The degree of sewage treatment, the quality characteristics of effluents and the irrigation method were analyzed. Also, a comparison was held with corresponding bibliographic references, so as to conclude whether there are risks to public health from the reuse of wastewater in the areas of study.
  13. Items in Apothesis are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.