Please use this identifier to cite or link to this item: https://apothesis.eap.gr/handle/repo/40530
Title: Ο φωτισμός ως εργαλείο οικειοποίησης του χώρου - το παράδειγμα του ξενοδοχείου
Authors: Φλώρου, Ελευθερία
Advisor: Σιγάλα, Χαρά
Keywords: οικειοποίηση;λειτουργικός φωτισμός;φως και οπτική αντίληψη;φωτισμός δωματίου;τεχνητός φωτισμός;familiarity;lighting and visual perception;functional lighting;room lighting;artificial lighting
Issue Date: 30-Sep-2018
Abstract: Αντικείμενο μελέτης της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι το αν και με ποιόν τρόπο μπορεί ο φωτισμός να λειτουργήσει ως εργαλείο οικειοποίησης στον χώρο. Για τη διερεύνηση του ερωτήματος η εργασία πραγματεύεται το παράδειγμα του ξενοδοχείου και πιο συγκεκριμένα, τον ιδιωτικό χώρο του δωματίου. Μελετάται πώς ο φωτισμός μπορεί να προκαλέσει στον επισκέπτη άμεσα την αίσθηση της οικειοποίησης σε έναν νέο χώρο, ειδικά όταν πρόκειται για έναν χώρο προσωρινής διαμονής όπως είναι το δωμάτιο του ξενοδοχείου. Η αίσθηση οικειοποίησης δημιουργείται στον άνθρωπο όταν ο χώρος τον κάνει να νιώθει ασφάλεια και άνεση. Ο κύριος χώρος που προκαλεί τέτοια συναισθήματα είναι ο χώρος της οικείας του καθενός, γι αυτό κατά το πρακτικό τμήμα της έρευνας αναλύεται αρχικά ο φωτισμός μιας τυπικής αστικής κατοικίας, τα συμπεράσματα της οποίας χρησιμοποιούνται ως μέτρο αναφοράς και σύγκρισης. Στη συνέχεια, αναλύεται ο φωτισμός δύο δωματίων που βρίσκονται σε διαφορετικά ξενοδοχεία το καθένα. Ο σχεδιασμός του ενός ξενοδοχείου ακολουθεί την έννοια του κανόνα, ενώ το άλλο διαφοροποιείται από αυτόν. Η ανάλυση του φωτισμού γίνεται υπό τη σκοπιά δύο παραμέτρων, της λειτουργικότητας του φωτισμού και της οπτικής αντίληψης. Στο θεωρητικό τμήμα της εργασίας παρουσιάζονται κάποιες βασικές έννοιες του φωτός και του φωτισμού, που χρησιμοποιούνται κατά την ανάλυση των χώρων. Επίσης, αναλύεται ο τρόπος που λειτουργεί η διαδικασία οπτικής αντίληψης σύμφωνα με τις βασικές αρχές της ψυχολογία της μορφής και παρουσιάζονται οι χειρισμοί του φωτός που καθορίζουν την τελική εικόνα του χώρου. Τέλος, γίνεται αναφορά στην επίδραση που έχει ο φωτισμός ψυχολογικά και βιολογικά στον άνθρωπο μέσω του οπτικού συστήματος. Από τη σύγκριση των χώρων μεταξύ τους, και σύμφωνα με το θεωρητικό πλαίσιο που έχει διαμορφωθεί, εξάγουμε πολύτιμα συμπεράσματα που δείχνουν τον τρόπο με τον οποίο ο φωτισμός διαμορφώνει τον χώρο και δημιουργεί το αίσθημα της οικειοποίησης στον επισκέπτη. Πρόκειται για ένα συνδυασμό παραγόντων που έχουν ως αφετηρία την αντιληπτική διαδικασία του εγκεφάλου. Συνοπτικά, ο φωτισμός πρέπει να δημιουργεί ένα οργανωμένο σύνολο, αισθητικά και αντιληπτικά, για να διαμορφώσει το χώρο και να προσδώσει το σωστό νόημα. Συνθέτοντας γνωστές εικόνες ανακαλεί μνήμες από προηγούμενη εμπειρία ενισχύοντας την αίσθηση του γνώριμου άρα και του οικείου χώρου. Σε αυτό συντελεί η κανονικότητα του φωτισμού στον χώρο που διατηρεί μια επαναλαμβανόμενη ρουτίνα. Πέραν των αντιληπτικών στοιχείων, ο φωτισμός οφείλει να ανταποκρίνεται επαρκώς στις λειτουργικές ανάγκες των χρηστών. Τέλος, σημαντικό εργαλείο στα χέρια του χρήστη είναι η δυνατότητα χειρισμού του φωτιστικού αποτελέσματος στο χώρο που βρίσκεται ώστε να διαμορφώσει την επιθυμητή ατμόσφαιρα.
Appears in Collections:ΣΦΠ Διπλωματικές Εργασίες



This item is protected by original copyright



Items in Apothesis are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.