Please use this identifier to cite or link to this item: https://apothesis.eap.gr/handle/repo/40234
Title: ΙΝΣΟΥΛΙΝΟΕΞΑΡΤΩΜΕΝΟΣ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗΣ ΔΙΑΒΗΤΗΣ ΤΥΠΟΥ 1: ΠΑΛΙΕΣ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ
Authors: ΜΠΕΛΛΟΥ, ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ
Advisor: ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ-ΚΩΣΤΟΓΛΟΥ, ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ
Keywords: ΣΑΚΧΑΡΩΔΗΣ ΔΙΑΒΗΤΗΣ ΤΥΠΟΥ 1 ΚΑΙ DIABETES Mellitus 1;θΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΙ TREATMENT
Issue Date: 29-Sep-2018
Abstract: Ο Σακχαρώδης Διαβήτης Τύπου 1 είναι ένα χρόνιο αυτοάνοσο νόσημα που οφείλεται στην ανοσολογική απόκριση του οργανισμού εναντιών των β-κυττάρων των νησιδίων του Langerhans του παγκρέατος οδηγώντας στη μερική η ολική καταστροφή τους. Η καταστροφή αυτή καταλήγει στην αδυναμία παραγωγής ινσουλίνης και κατ’ επέκταση την ρύθμιση της γλυκόζης στο αίμα. Η τυπική συμπτωματολογία του ΝΣΔ αφορά την πολυουρία ,την πολυδιψία, την πολυφαγία, την απώλεια βάρους καθώς επίσης και παραισθήσεις, κεφαλαλγίες, ναυτίες, εμετούς και θολή όραση αν δεν διαγνωστεί εγκαίρως. Η αντιμετώπιση του ΣΔ1 έγκειται σε τρεις συνιστώσες, η σημαντικότερη των οποίων είναι η χορήγηση ινσουλίνης, ακολουθούμενη από ισορροπημένη διατροφή και άσκηση. Τα σκευάσματα ινσουλίνης που υπάρχουν διαθέσιμα διαχωρίζονται σύμφωνα με την ταχύτητα δράσης τους στον οργανισμό σε ινσουλίνη υπερταχείας, ταχείας, ενδιάμεσης, βραχείας και μακράς δράσης, καθώς και σε μείγματα και συνδυασμούς των ανωτέρω για την κάλυψη του οργανισμού σε ινσουλίνη όλο το εικοσιτετράωρο. Στην παρούσα διπλωματική εργασία καταγράφηκε το σύνολο των περιστατικών ασθενών με γνωστό ΣΔ1 και νεοδιαγνωσθέντων στο Νοσοκομείο Παίδων Πατρών « Καραμανδάνειο» για το έτος 2017. Διαπιστώθηκε ότι στην πλειοψηφία των ασθενών (54,2% και 50% αντίστοιχα) χορηγήθηκε αγωγή αποτελούμενη από συνδυασμό ινσουλίνης ταχείας και μακράς δράσης ή ταχείας και ενδιάμεσης δράσης (20,8% και 33,3% αντίστοιχα). Αν και καταγράφηκε η χρήση νέων σκευασμάτων ,η θεραπεία στηρίχθηκε κατά κύριο λόγο στη χορήγηση ινσουλίνης Humalog (63.3%), Lantus (46,7%), Actrapid (33,3%) και Protaphane (30%).Διαπιστώθηκε ακόμα η χρήση αντλίας ινσουλίνης σε μόνο ένα περιστατικό από το σύνολο των 30 ασθενών. Οι ασθενείς που μελετήθηκαν φαίνεται να καταφέρνουν να διατηρούν τη σακχαραιμία σε ικανοποιητικά επίπεδα μέσω της αγωγής τους, λαμβάνοντας υπόψη ότι σημειώθηκαν μόλις δύο περιστατικά οξείας απορρύθμισης του ΣΔ1 στους οποίους χορηγήθηκαν ενδοφλέβια υγρά για 12 και 24 ώρες αντίστοιχα. Δυστυχώς, το μικρό μέγεθος των ασθενών που καταγράφηκε καθώς και η έλλειψη περαιτέρω πληροφοριών σχετικά με τον τρόπο ζωής τους δεν επιτρέπουν την εξαγωγή συμπερασμάτων που να αφορούν το γενικό πληθυσμό σχετικά με την αντιμετώπιση του ΣΔ1 πανελλαδικά.
Rights Creative Commons: Attribution-NoDerivatives 4.0 Διεθνές
Appears in Collections:ΓΧΝ Διπλωματικές Εργασίες

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
ΣΔ1.pdfΚυρίως σώμα διπλωματικής1.1 MBMicrosoft Word XMLView/Open


This item is protected by original copyright



This item is licensed under a Creative Commons License Creative Commons