Please use this identifier to cite or link to this item: https://apothesis.eap.gr/handle/repo/38542
Title: Πολιτικές του σώματος στο πλαίσιο της διδασκαλίας του μαθήματος της Φυσικής Αγωγής στο ελληνικό σχολείο
Authors: Ταμβάκος, Ιωάννης
Advisor: Τζανάκης, Εμμανουήλ
Keywords: Φυσική Αγωγή;Αναλυτικά Προγράμματα;Σώμα;Υγεία;Υγιές σώμα;Βιοπολιτική
Issue Date: 15-Sep-2018
Abstract: Η παρούσα εργασία πραγματεύεται τη διερεύνηση των αντιλήψεων για το σώμα και τη σωματική άσκηση κατά τη μεταπολιτευτική περίοδο, όπως προβάλλονται στο περιεχόμενο των Αναλυτικών Προγραμμάτων και των σχολικών εγχειριδίων Φυσικής Αγωγής για το δημοτικό σχολείο. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη σκιαγράφηση της σχέσης μεταξύ της υγείας και της Φυσικής Αγωγής και ειδικότερα στην αποτύπωση της εικόνας του υγιούς σώματος στο διδακτικό περιεχόμενο του μαθήματος. Κατά τη διάρκεια της μεταπολιτευτικής περιόδου εγκαταλείπεται η διδασκαλία των συλλογικών πρακτικών εκγύμνασης στο δημοτικό σχολείο, ενώ υιοθετούνται σταδιακά διδακτικές προσεγγίσεις, οι οποίες δίνουν έμφαση στην εξατομικευμένη λειτουργία του σώματος. Ως εκ τούτου, στο περιεχόμενο του διδακτικού υλικού της Φυσικής Αγωγής κυριαρχεί η εικόνα του ατομικού σώματος, σε αντίθεση με το συλλογικό σώμα το οποίο εξέφραζε διαχρονικά τις επιδιώξεις του μαθήματος την προγενέστερη χρονική περίοδο. Υπό το πρίσμα της Φουκωικής θεώρησης γίνεται διακριτός ένας συγκεκριμένος τρόπος θέασης (βλέμμα) της Φ.Α. ως προς το μαθητικό σώμα, το οποίο αφενός «ταυτίζεται» με τη βιοφυσική του διάσταση, αφετέρου προσλαμβάνεται ως αντικείμενο το οποίο μπορεί να «βελτιστοποιηθεί» και εν γένει να «ρυθμιστεί» διαμέσου της συστηματικής εκγύμνασης. Στο πλαίσιο της υιοθέτησης μιας κατεξοχήν «βιοατρικής οπτικής» για το σώμα και τις δυνατότητες του στο συγκείμενο της Φυσικής Αγωγής, η υγεία εκφράζει μια έννοια η οποία συνδέεται «αυτονόητα» με τη σωματική άσκηση, ενώ ταυτίζεται σε μεγάλο βαθμό με την απουσία της ασθένειας. Παράλληλα με την ανάδυση του βιωματικού σκοπού, στο πλαίσιο των προσπαθειών για τη διεύρυνση των επιδράσεων της Φυσικής Αγωγής στον τρόπο ζωής των μαθητών εντός και εκτός του σχολικού χώρου («δια βίου» άσκηση), παρατηρείται η ενίσχυση του ενδιαφέροντος και των επιδιώξεων σχετικά με την προάσπιση της υγείας στο περιεχόμενο του μαθήματος. Ως εκ τούτου, η έννοια της υγείας «επεκτείνεται» καθώς εκφράζεται πλέον από την αλληλεπίδραση μεταξύ της συστηματικής σωματικής άσκησης και ενός συγκεκριμένου τρόπου διατροφής. Παρά το γεγονός ότι στην ελληνική περίπτωση δεν εφαρμόζονται προγράμματα Φυσικής Αγωγής αμιγώς προσανατολισμένα στην προαγωγή της υγείας, στο περιεχόμενο του σύγχρονου διδακτικού υλικού σκιαγραφείται μια νέα συνείδηση της υγείας, η οποία προσλαμβάνεται ως ένα «μετρήσιμο» μέγεθος, «εξαρτάται» από το επίπεδο φυσικής κατάστασης καθώς και τις διατροφικές συνήθειες, ενώ αποτελεί ατομική ευθύνη του μαθητή. Η υιοθέτηση του ανωτέρω πρότυπου «υγιεινής συμπεριφοράς», θεωρείται ότι οδηγεί αναμφισβήτητα στη διατήρηση της υγείας των μαθητών, ενώ αντανακλά έναν «ενεργητικό» τρόπο ζωής, ο οποίος ταυτίζεται στο επίπεδο του ρητορικού λόγου με τον «υγιεινό» τρόπο ζωής. Υπό αυτή την προοπτική, το επίπεδο της υγείας του μαθητή αντανακλάται πρωτίστως στην εικόνα που παρουσιάζει το σώμα. Σε αυτό το πλαίσιο, ευνοείται η αναπαραγωγή των αντιλήψεων βάσει των οποίων, το γυμνασμένο ή/και λεπτό σώμα προσλαμβάνεται «αυταπόδεικτα» ως «υγιές» σώμα. Σε ένα περιβάλλον «σωματοποίησης» των ατομικών επιλογών σχετικά με την άσκηση και τη διατροφή, οι μαθητές καθίστανται υπεύθυνοι για την «επιτήρηση» των σωμάτων τους, σύμφωνα με τα κυρίαρχα/αποδεκτά πρότυπα σωματικού βάρους, σχήματος και μεγέθους.
Appears in Collections:ΑΣΚ Διπλωματικές Εργασίες

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
Διπλωματική Τελικό Κείμενο - Ταμβάκος Ιωάννης.pdfΜεταπτυχιακή Διπλωματική Εργασία1.34 MBAdobe PDFView/Open


This item is protected by original copyright



Items in Apothesis are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.