Please use this identifier to cite or link to this item: https://apothesis.eap.gr/handle/repo/36283
Title: ΜΙΑ ΕΚΛΑΪΚΕΥΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ ΤΗΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ ΤΗΣ ΣΧΕΤΙΚΟΤΗΤΑΣ
Authors: ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΡΗΣΤΟΣ
Advisor: ΣΚΟΡΔΟΥΛΗΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
Keywords: • απόλυτος χρόνος,• απόλυτος χρόνος, • απόλυτος χώρος, • υπόθεση του αιθέρα, • χωρόχρονος Minkowski • αναλλοίωτο χωροχρονικού διαστήματος • δομή κώνου φωτός • αιτιακή δομή
Issue Date: 30-Sep-2017
Abstract: Ο στόχος της Μεταπτυχιακής Διπλωματικής Εργασίας (ΜΔΕ) είναι να πραγματοποιηθεί μια προσπάθεια, που θα βοηθήσει στην κατανόηση εννοιών της Ειδικής Θεωρίας της Σχετικότητας και των συνεπειών της, με επίκεντρο αυτή του χωροχρόνου. Κάθε χώρα έχει παραθέσει τις αρχές της φιλοσοφίας, των ιδεών κάποιας σημαίνουσας προσωπικότητας που συνδέεται με τη χώρα αυτή και η οποία συνέβαλε στην ανάπτυξη ή απόδειξη της Θεωρίας της Σχετικότητας. Θα προσπαθήσουμε να ιεραρχήσουμε τις ιδέες των Αριστοτέλη,Ιωάννη Φιλόπονου, Kant, Ilya Prigogin, Poincaré, Minkowski, Galileo, Michelson, Lorentz και Einstein. Η συμμετοχή μας στο παραπάνω εγχείρημα αφορά τα εξής: Α. Στην κατανόηση των αρχών και θεμελίωσης των αριστοτελικών ιδεών γύρω α-πό το χωροχρόνο και την κίνηση. Οι αρχές του χώρου, του χρόνου, της κίνησης και της στιγμής, του «τώρα», τέθηκαν για πρώτη φορά από τους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους όπως τον Αριστοτέλη, ο οποίος όρισε τον χώρο ως τον τόπο διεξαγωγής των πάντων και τον χρόνο ως μέτρο της αλλαγής. Β. Η θεωρία της σχετικότητας μας δείχνει ότι οι σχέσεις των θέσεων και χρόνων όπως μετριέται σε ένα σύστημα συντεταγμένων δεν είναι ό, τι θα αναμέναμε με βάση τις διαισθητικές ιδέες μας. Είναι πολύ σημαντικό να καταλαβαίνουμε πολύ καλά τις σχέσεις του χώρου και του χρόνου που υπονοούνται από το μετασχηματισμό Lorentz, και ως εκ τούτου, θα εξετάσουμε το θέμα πιο βαθιά σε αυτή την εργασία. Γ. Τα αποτελέσματα που θα συναντήσουμε μπορεί να συνοψιστούν σε τέσσερις δηλώσεις: • Όλοι οι κοντινοί παρατηρητές παρατηρούν ότι υπάρχει μια μοναδική, μέγιστη και αναλλοίωτη ταχύτητα στη φύση, η «τέλεια» ταχύτητα . • Επομένως, ακόμα κι αν ο χωροχρόνος είναι ίδιος για κάθε παρατηρητή, οι μετρούμενες τιμές χρόνων και μηκών – όπως επίσης οι τιμές των γωνιών και χρωμάτων – διαφέρουν από έναν παρατηρητή στον άλλο, όπως περιγράφεται από τους μετασχηματισμούς του Lorentz (Schiller,2016). • Συγκρούσεις δείχνουν ότι η μέγιστη ταχύτητα συνεπάγεται ότι η μάζα ισοδυναμεί με ενέργεια, ότι η συνολική ενέργεια ενός κινούμενου σώματος δίνεται από την ισότητα , και ότι δεν διατηρείται η μάζα (Torretti,2012). • Εφαρμοζόμενα σε επιταχυνόμενα αντικείμενα, αυτά τα αποτελέσματα οδηγούν σε πολυάριθμες αντιδιαισθητικές συνέπειες, όπως το παράδοξο των διδύμων, η εμφάνιση του ορίζοντα γεγονότων και η εμφάνιση βραχύβιων εικονικών (virtual) σωματιδίων π.χ ταχυονίων (Torretti,2012). Ειδικότερα, οι βασικές ιδιότητες της καθημερινής κίνησης που ακολουθούν την προβλεψιμότητα της θεωρίας είναι ακόμα έγκυρες: ισχύουν οι βασικές αρχές διατήρησης (ενέργειας, ορμής, στροφορμής), είναι αντιστρέψιμες και κατοπτρικά αναλλοίωτες. Πάνω από όλα, όμως, η σχετικιστική κίνηση είναι «τεμπέλικη» : ελαχιστοποιεί την δράση.
Appears in Collections:ΚΦΕ Διπλωματικές Εργασίες

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΕΡΓΑΣΙΑ_FINAL.pdfΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ _ΚΦΕ602.97 MBUnknownView/Open


This item is protected by original copyright



Items in Apothesis are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.