Please use this identifier to cite or link to this item: https://apothesis.eap.gr/handle/repo/36239
Title: Θεολογική προσέγγιση του έργου του Johan Wolfgang Goethe Die Leiden des jungen Werther (Τα πάθη του νεαρού Βέρθερου)
Authors: ΓΡΑΒΑΡΙΑ, ΕΛΕΝΗ
Advisor: Αθανασοπούλου-Κυπρίου, Σπυριδουλα
Keywords: Βερθερος;Γκαίτε;Αυτοκτονία;Πάθος;Λύτρωση
Issue Date: 30-Sep-2017
Abstract: Το μυθιστόρημα Τα Πάθη του νεαρού Βέρθερου αποτελεί μία λυρική εξομολόγηση του Γκαίτε σε μορφή επιστολογραφικού μυθιστορήματος, τουλάχιστον στο πρώτο μέρος του. Ουσιαστικά, πρόκειται για ένα αυτοβιογραφικό έργο, το οποίο γράφτηκε σε λιγότερο από τρεις μήνες κατά το 1774, όπου ο συγγραφέας αφηγούμενος τις περιπέτειες και τα πάθη του νεαρού Βέρθερου, στην πραγματικότητα εξέφραζε τις προσωπικές του ιδέες σχετικά με τον έρωτα και τη ζωή εν γένει, χρησιμοποιώντας τον ήρωά του ως ενδιάμεσο. Ο Βέρθερος, όπως και ο Γκαίτε, επιθυμεί να δραπετεύσει από τη μονοτονία της αστικής καθημερινής ζωής και να βρεθεί στη γαλήνη της φύσης και στη βουκολική απλότητα, στην οποία θα ζήσει με μία αγνή κοπέλα, η οποία θα του χαρίσει τον έρωτά της. Ωστόσο, εξαιτίας μίας σειράς από άτυχους ερωτικούς δεσμούς, απαγορευτικούς, χωρίς ελπίδα και μέλλον, ο ήρωας βιώνει μία σύντομη και επώδυνη ζωή, γεμάτη πάθος, την οποία, όμως, ο απελπισμένος ερωτευμένος δυσκολεύεται να διαχειριστεί, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί στην αυτοκτονία, η οποία αποτελεί εν τέλει τη λύτρωσή του. Μολονότι ο ίδιος ο Γκαίτε δεν αυτοκτόνησε, εντούτοις, βίωσε βαθιά την αυτοκτονία του ήρωά του και όντας αποστασιοποιημένος, μπόρεσε να παρατηρήσει τον εαυτό του να υποφέρει και να βιώνει την αίσθηση του θανάτου, χωρίς εντούτοις να καταλήγει ο ίδιος στην αυτοκτονία ως μέσο λύτρωσης από την δυστυχία, την οποία κατα καιρούς βιώνει. Επομένως, απελευθερωμένος από τα δικά του πάθη και δεινά, ο Γκαίτε μεταχειρίστηκε την ιστορία του Βέρθερου ως μέσο θεραπείας, αναφορικά με τη δική του ζωή και τα συναισθηματικά του προβλήματα. Ως λογοτεχνικό έργο το Die Leiden des jungen Werther δεν εντυπωσιάζει τον αναγνώστη με την πλοκή του ή με τις εναλλασσόμενες απρόσμενες καταστάσεις, ούτε τον θέλγει με την περιγραφή της κοινωνίας της εποχής του, αλλά η ποικιλία στο γραπτό λόγο κινείται ανάμεσα στη συχνή περιγραφή των βουκολικων τοπίων καθώς και αυτή των ανθρώπινων συμπεριφορών και συναισθημάτων. Αυτό δε είναι εκείνο, το οποίο μετατρέπει ένα επιστολικό μυθιστόρημα σε έργο, το οποίο μέχρι σήμερα εκτιμάται και αξιολογείται ως ενα από τα καλύτερα δείγματα γραφής του Γκαίτε. Η παρούσα εργασία είχε σκοπό να ανιχνεύσει τα υπάρχοντα θεολογικά στοιχεία σε ένα κατεξοχήν ερωτικό μυθιστόρημα. Ο Γκαίτε άλλοτε συγκαλυμμένα άλλοτε μέσω αλληγορίας και άλλοτε εμφανώς προσεγγίζει το θείο, το σέβεται, το δοξολογεί, το ευχαριστεί και το δέχεται ως μία ευτυχή προσδοκία μίας νέας ζωής στο μέλλον μακριά από αυτήν τη γη, στη νέα Ιερουσαλήμ. Καίτοι, μάλιστα, η ατυχής κατάληξη του ήρωά του, Βέρθερου, μάλλον αντιτίθεται σε ό,τι η Εκκλησία πρεσβεύει, εντούτοις του αναγνωρίζει κάποια ελαφρυντικά, τα οποία η Εκκλησία αποδέχεται ή τουλάχιστον σιωπά ενώπιον του εν ελευθερία τραγικού τρόπου του ανθρώπινου προσώπου, με την ελπίδα ότι και οι αυτόχειρες θα μετέχουν της χάρης του ελέους του Κυρίου και στην εν Χριστώ Ανάσταση.
Appears in Collections:ΟΡΘ Διπλωματικές Εργασίες

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
Διπλωματική Goethe.pdf735.42 kBAdobe PDFView/Open


Items in Apothesis are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.