Please use this identifier to cite or link to this item: https://apothesis.eap.gr/handle/repo/36027
Title: Η γνώση του Θεού κατά τον Ιωάννη τον Δαμασκηνό
Authors: Σταμούλη, Μαρία
Advisor: Τεμπέλης, Ηλίας
Keywords: Ιωάννης Δαμασκηνός;γνώση του Θεού;Τριαδολογία;Χριστολογία;John Damascene;knowledge of God;Triadology;Christology
Issue Date: 1-Oct-2017
Abstract: ΠΕΡΙΛΗΨΗ Στην παρούσα εργασία αρχικά γίνεται μια εισαγωγική συζήτηση για τη σχέση μεταξύ φιλοσοφίας και Θεολογίας στο Βυζάντιο και κατόπιν αναλύεται η φιλοσοφική λογική του Ιωάννη του Δαμασκηνού σε σχέση με τη γνώση του Θεού, μέσα από ενδεικτικά διαλεκτικά ζεύγη και ταυτόχρονα από τους ορισμούς της φιλοσοφίας που αναπτύσσει ο συγγραφέας. Τονίζεται η όλη θεολογική διδασκαλία της εποχής του και η σχέση της με τη θύραθεν φιλοσοφία. Στην ενότητα που πραγματεύεται τη φύση, την υπόσταση, την ουσία και το πρόσωπο επιχειρείται να αποδειχθεί η θέση του Ιωάννη του Δαμασκηνού ότι η υπόσταση είναι πάντοτε ενούσια και η ουσία ενυπόστατη. Ακολούθως, επιχειρείται να φωτιστεί η φύση του Τριαδικού Θεού, η διαφορά των όρων «ἀγεννησία», «γέννησις» και  «ἐκπόρευσις» και η σημασία τους στην τριαδολογία και τη χριστολογία. Επιπλέον, εξετάζεται ο τρόπος με τον οποίο η ουσία νοείται μόνο αποφατικώς, ενώ η ενέργεια του Θεού μόνο καταφατικώς. Κι επίσης γίνεται διαχωρισμός σε ουσία και ενέργεια του Θεού και σε ουσία και ενέργεια του Χριστού. Στη συνέχεια, αναλαμβάνεται το εγχείρημα να καταφανεί η αποκάλυψη του Θεού στην κτίση και την ιστορία και να αναλυθεί το περιεχόμενο της γνώσης της ύπαρξης του Θεού, η οποία έχει δοθεί εκ φύσεως στην ανθρωπότητα. Σε σχέση με την αποκάλυψη αναπτύσσεται και η έννοια της γνώσης, της σημασίας της και το πόσο επηρεάζει τα έλλογα όντα αναφορικά με τον τρόπο κατανόησης της τριαδολογίας και της οικονομίας. Θα γίνει επίσης αναφορά στους τρόπους κατοχής της γνώσης, αλλά και στην αποκάλυψή της από το Θεό στον άνθρωπο. Έτσι, γίνεται λόγος για νοητό και αισθητό κόσμο και αναλύονται όροι όπως διανοητικό, μνημονικό και μνημονευτικό τμήμα, καρδιακή ή νοερή μνήμη, μνήμη Θεού, ενδιάθετος και προφορικός λόγος. Περαιτέρω, συναφής με την έννοια της γνώσης είναι αυτή του νου, ο οποίος κατατάσσεται μεταξύ των πέντε ψυχικών αισθήσεων και συνιστά το όμμα της ψυχής. Θα γίνει λοιπόν λόγος για τα είδη των δυνάμεων της ψυχής, προκειμένου να κατατάξουμε μεταξύ αυτών τον νου. Ακόμη θα διατυπώσουμε λόγο για τη λειτουργία του, πως αυτή σχετίζεται με την ενανθρώπηση και ποια η σημασία της θέσης που επέχει ο νους στην έκφρασή της. Επίσης, αναλύονται οι αποδείξεις ύπαρξης του τριαδικού Θεού, αλλά ταυτόχρονα και η άποψη ότι το μόνο καταληπτό της ύπαρξης του Θεού, είναι η ακαταληψία του και η πιο μεγάλη απόδειξη της ύπαρξής του είναι ότι δεν υπάρχει απόδειξη γι' αυτήν. Ακόμη, καταδεικνύεται η λειτουργική συνάφεια της αποφατικής και της καταφατικής θεώρησης της Θεολογίας μέσα από την ταυτόχρονη χρήση τους χωρίς να προβάλλεται ή να υποτιμάται καμμία από τις δύο μεθόδους Και τέλος σχετικά με την ύπαρξη του κακού, ο Δαμασκηνός δέχεται την άποψη ότι αυτό στερείται υπόστασης, αλλά υφίσταται μόνο ως στέρηση του καλού και επομένως, η σημασία που αποδίδεται σ’ αυτό είναι της παρα-υπόστασης. Ο τρόπος της αντιμετώπισής του εναπόκειται καθαρά στη βούληση και στο αυτεξούσιο του ανθρώπου.
Appears in Collections:ΟΡΘ Διπλωματικές Εργασίες

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
Η γνώση του Θεού κατά τον Ιωάννη τον Δαμασκηνό.07-10-2017.pdfΔιπλωματική Εργασία1.25 MBUnknownView/Open


This item is protected by original copyright



Items in Apothesis are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.