Please use this identifier to cite or link to this item: https://apothesis.eap.gr/handle/repo/33579
Title: Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΥΠΟΚΙΝΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΕ ΕΝΑ ΔΗΜΟΣΙΟ ΤΡΙΤΟΒΑΘΜΙΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Authors: ΖΩΓΑ, ΒΑΣΙΛΙΚΗ
Advisor: ΛΑΧΑΝΑ, ΕΛΕΝΗ,Δρ.
Keywords: εργασιακή ικανοποίηση/ job satisfaction;υποκίνηση/ motivation;ηγεσία/ leadership;ιατρικό προσωπικό/ medical staff;δημόσια νοσοκομεία/ public hospitals
Issue Date: 4-Oct-2016
Abstract: Εισαγωγή: O χώρος της υγείας αποτελεί έναν από τους τομείς που επλήγησαν έντονα, κατά την πρόσφατη οικονομική κρίση στη χώρα. Ιδιαίτερα, τα δημόσια νοσηλευτικά ιδρύματα, δέχονται βαθμιαία συρρίκνωση, από πλευράς οικονομίας και στελέχωσης, ενώ παράλληλα υφίστανται πιέσεις για βελτίωση της ποιότητας και αποδοτικότητας τους, σε μία κοινωνία με διαρκώς αυξανόμενες ανάγκες. Οι επαγγελματίες υγείας, και ιδιαίτερα οι ιατροί, καλούνται να εργάζονται εντατικότερα, με μειωμένες αμοιβές, αντιμέτωποι με βασικές ελλείψεις υλικοτεχνικού εξοπλισμού και ανεπαρκή στελέχωση, γεγονός που προκαλεί έντονη δυσαρέσκεια, υπονομεύοντας την αποδοτικότητα τους. Δεδομένων των συνθηκών, αποτελεί πρόκληση για τη διοίκηση η ηθική ενδυνάμωση του ιατρικού προσωπικού και η αύξηση της εργασιακής του ικανοποίησης. Ένας από τους παράγοντες ενίσχυσης της επαγγελματικής ικανοποίησης είναι η υποκίνηση. Επιπρόσθετα, μια πληθώρα μοντέλων ηγεσίας αποτελούν διοικητικά εργαλεία, που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν στην αποτελεσματική διαχείριση του ιατρικού προσωπικού. Σκοπός: Η παρούσα εργασία επιχειρεί να μελετήσει το βαθμό εργασιακής ικανοποίησης του ιατρικού προσωπικού στο Γ.Π.Ν.Γ. Παπανικολάου Θεσσαλονίκης, και να διερευνήσει τους παράγοντες που θα μπορούσαν να αποτελέσουν κίνητρα βελτίωσης της απόδοσης του. Ακόμη, εξετάζει τον τρόπο άσκησης της ιατρικής ηγεσίας στο χώρο του νοσοκομείου, και τη συσχέτιση της με το επίπεδο υποκίνησης και το βαθμό εργασιακής ικανοποίησης του ιατρικού προσωπικού. Υλικό-Μέθοδος: Για τη διεξαγωγή της μελέτης χρησιμοποιήθηκε ερωτηματολόγιο που προέκυψε από τη σύνθεση τριών ανεξάρτητων εγκυροποιημένων ερωτηματολογίων, και συγκεκριμένα από το ερωτηματολόγιο υποκίνησης-υγιεινής του Labiri et al (2008), από τμήμα του ερωτηματολογίου της ηγεσίας MLQ των Avolio & Bass (2004), και από το ερωτηματολόγιο της εργασιακής ικανοποίησης (JSS-Job Satisfaction Survey-Spector, 1985). Διανεμήθηκαν συνολικά 250 ερωτηματολόγια, από τα οποία επεστράφησαν άρτια συμπληρωμένα τα 181 (ποσοστό ανταποκρισιμότητας 72,4%). Η ανάλυση των απαντήσεων έγινε με χρήση του στατιστικού προγράμματος SPSS 20. Αρχικά χρησιμοποιήθηκαν περιγραφικά μέτρα θέσης και διασποράς, όπως η μέση τιμή και η τυπική απόκλιση. Στο σύνολο της έρευνας, χρησιμοποιήθηκαν μη παραμετρικοί έλεγχοι, θεωρώντας ως ελάχιστο επίπεδο αποδεκτής σημαντικότητας την τιμή 0,05 (p<0,05). Αναλυτικότερα χρησιμοποιήθηκαν οι έλεγχοι Kruskal Wallis για περισσότερα από δύο ανεξάρτητα δείγματα, και Mann-Whitney για δύο ανεξάρτητα δείγματα, ο μη παραμετρικός έλεγχος Friedman για περισσότερα από δύο εξαρτημένα δείγματα, ο έλεγχος Wilcoxon για δύο εξαρτημένα δείγματα, ο μη παραμετρικός συντελεστής συσχέτισης r του Spearman, και η ανάλυση πολλαπλής γραμμικής παλινδρόμησης. Αποτελέσματα: Οι ιατροί δείχνουν ικανοποιημένοι από την εργασία τους, και κυρίως από το αντικείμενο εργασίας, την αναγνώριση, την ανάληψη ευθυνών, την επίτευξη στόχων και τις διαπροσωπικές σχέσεις. Εκφράζουν, όμως, δυσαρέσκεια για τις αποδοχές, τις παροχές/επιδόματα, τις προαγωγές, τις συνθήκες εργασίας, τις πολιτικές της διοίκησης και την προσωπική τους εξέλιξη, ενώ δείχνουν, μάλλον, ουδετερότητα ως προς την επίβλεψη από τους προϊσταμένους τους. Οι νεότεροι, ειδικά ιατροί, εκφράζουν εντονότερη δυσαρέσκεια για το αντικείμενο εργασίας, την επίτευξη στόχων, την αναγνώριση και τις διαπροσωπικές σχέσεις. Οι χειρουργοί δείχνουν οι λιγότερο ικανοποιημένοι από το αντικείμενο εργασίας. Η ιατρική ηγεσία, παρόλο που δείχνει να εμπνέει με το κύρος της, και να είναι αποδεκτή και αγαπητή, δεν καταφέρνει, στον ίδιο βαθμό, να διεγείρει πνευματικά τους υφισταμένους, και ιδιαίτερα τους νεότερους, και να τους αντιμετωπίσει ως ξεχωριστές προσωπικότητες. Αδυνατεί, επίσης, να τους παρακινήσει αποτελεσματικά. Το μοντέλο της μετασχηματιστικής ηγεσίας, αποδεικνύεται ότι, σχετίζεται θετικά με την υποκίνηση και την εργασιακή ικανοποίηση του ιατρικού προσωπικού. Συμπεράσματα: Το ιατρικό προσωπικό, παρά τις δύσκολες εργασιακές συνθήκες στα δημόσια νοσοκομεία, διακρίνεται από αγάπη και ενδιαφέρον για τη δουλειά του. Δεδομένης της συρρίκνωσης των αποδοχών, η διοίκηση των νοσοκομείων θα πρέπει να δώσει έμφαση σε άλλες μεθόδους υποκίνησης του, βελτιώνοντας τις συνθήκες εργασίας και την προσωπική επαφή, και αναμορφώνοντας την ιατρική ηγεσία. Ξεχωριστής μεταχείρισης χρήζουν οι νέοι ειδικευόμενοι ιατροί, που αποτελούν το μέλλον, και γι αυτό πρέπει να τους δοθούν νέες προοπτικές για την προσωπική και επαγγελματική τους εξέλιξη.
Appears in Collections:ΔΜΥ Διπλωματικές Εργασίες

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
Final_diplomatiki_Zoga Vasiliki.pdfΚυρίως σώμα διπλωματικής, βιβλιογραφία, παράρτημα2.24 MBAdobe PDFView/Open


Items in Apothesis are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.