Please use this identifier to cite or link to this item: https://apothesis.eap.gr/handle/repo/32621
Title: Εμπλουτίζοντας εκφραστικά την εμπειρία του χώρου: Φωτιστική πρόταση επανάχρησης για το Αρχοντικό Ζαφειρίου Μαγνησίας.
Authors: ΖΗΣΗ, ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ
Advisor: Τριβυζαδάκης , Νικόλαος
Keywords: Σχεδιασμός φωτισμού, εκφραστικότητα χώρου, πολιτισμός, παιδική βιβλιοθήκη, επανάχρηση, συναίσθημα.
Issue Date: Oct-2016
Abstract: «Το φως αλληλεπιδρά με τις μορφές και τους χώρους της αρχιτεκτονικής και τους προσδίδει χρηστικότητα, ζωντάνια και εκφραστικότητα» (Ποταμιάνος, 2013), Στη σκέψη αυτή συμπυκνώνεται η σύγχρονη γνώση που αναδείχθηκε μέσα από ιστορικές έρευνες και μελέτες, οι οποίες οδήγησαν σε αντίστοιχες απόψεις και θεωρίες διατυπωμένες βάσει των αρχών της γεωμετρίας, της φυσικής ή της μηχανικής αλλά και της φιλοσοφίας, της μεταφυσικής και της ψυχολογίας. Δημιουργήματα της προϊστορικής εποχής και σπάνια μνημεία του αιγυπτιακού πολιτισμού πιστοποιούν τις γνώσεις των ανθρώπων για το φυσικό φως και την αξιοποίησή του στην κατασκευή κτιρίων, που χρησιμοποιούνταν για θρησκευτικούς ή τελετουργικούς σκοπούς. Η πρώτη ενδελεχής ενασχόληση με το φως παρατηρείται στην Αρχαία Ελλάδα και οι βασικές αρχές που καθορίζονται διέπουν ως νόμοι κάθε μορφή Τέχνης (γλυπτική, θέατρο, φιλοσοφία, μνημειώδη αρχιτεκτονική). Ο απόηχος αυτών των επιτευγμάτων φτάνει στη βυζαντινή εποχή όπου ο φωτισμός εσωτερικεύεται, ανυψώνεται και εξαϋλώνεται συνδυαζόμενος με το θεολογικό περιεχόμενο του Χριστιανισμού, όπου το φως είναι η όψη του Θεού. Μετέπειτα, άλλοτε ως ένταση στα γοτθικά υαλογραφήματα, άλλοτε ως αναγεννησιακή ηρεμία και άλλοτε ως υπερβολή των αρχιτεκτόνων του ιταλικού Μπαρόκ επανέρχεται ο ατμοσφαιρικός και συμβολικός χαρακτήρας του φωτός, ο οποίος κατά τους επόμενους αιώνες εμπλουτίζεται άλλοτε από το αρχαιοελληνικό ύφος (Διαφωτισμός) ή επιτονιζόμενος συγκινησιακά μετά το Β΄ παγκόσμιο πόλεμο. Έκτοτε, όλη η αποθησαυρισμένη γνώση - ακόμα και της ιαπωνικής πατροπαράδοτης αισθητικής - δρα συνδυαστικά, εφόσον ο σχεδιασμός του φωτισμού συμπορεύεται με τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό, δίνοντάς του νόημα, λειτουργικότητα, έκφραση και υψηλή αισθητική. Η κατάστρωση μιας στρατηγικής σύνθεσης φωτισμού ενός χώρου κατά ένα μέρος διέπεται από κανόνες παρόμοιους με αυτούς της μορφολογικής σύνθεσης ενώ κατά ένα άλλο μέρος καθορίζεται από αρχές και κανόνες που αφορούν ιδιαίτερα το φως είτε ως φυσικό είτε ως προερχόμενο από τεχνητές πηγές, είτε ως άμεσο είτε ως ανακλώμενο στις επιφάνειες του χώρου. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η αξιοποίηση και εφαρμογή όλων των συνισταμένων του φωτός, αρχικά στη λειτουργικότητα και τη χρήση ενός υφιστάμενου κτιρίου, αλλά κυρίως στην εκφραστικότητα του εσωτερικού και εξωτερικού του χώρου με τη μελέτη θεμάτων και αρχών που σχετίζονται με την αντίληψη, την αίσθηση της χωρικότητας και του βάθους, τη δημιουργία όγκου, την καμπυλότητα και το ανάγλυφο των αντικειμένων του χώρου. Πεδίο εφαρμογής των πορισμάτων της εργασίας γίνεται ένα υπάρχον κτίριο, το αρχοντικό Ζαφειρίου. Οικοδομήθηκε το 1895, είναι από τα πλέον αντιπροσωπευτικά δείγματα του νεοκλασικισμού στο Πήλιο και έχει κριθεί διατηρητέο. Προτείνεται η επανάχρησή του ως παιδική βιβλιοθήκη.
Appears in Collections:ΣΦΠ Διπλωματικές Εργασίες

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
ΖΗΣΗ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ .pdfΚυρίως σώμα διπλωματικής6.93 MBUnknownView/Open


This item is protected by original copyright



Items in Apothesis are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.