Please use this identifier to cite or link to this item: https://apothesis.eap.gr/handle/repo/32339
Title: Αειφορική διαχείριση και αποκατάσταση των ελληνικών δασών Αρκεύθου, στο Εθνικό Πάρκο Πρεσπών, με σκοπό την διατήρηση της Βιοποικιλότητας, με την χρήση των Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών (G.I.S.)
Authors: ΚΩΤΣΙΟΣ, ΛΑΖΑΡΟΣ
Advisor: ΚΟΣΜΟΠΟΥΛΟΣ, ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
Keywords: ΔΑΣΗ;FORESTS;ΑΡΚΕΥΘΟΥ;JUNIPERUS
Issue Date: Oct-2016
Abstract: Οι άρκευθοι, πέρα από τα μοναδικά φυσικά χαρακτηριστικά, έχουν και ιστορική σημασία, γεγονός που επιβεβαιώνεται από πλήθος ιστορικών αναφορών. Η Ελλάδα αποτελεί το μοναδικό κράτος μέλος της Ε.E. όπου εμφανίζεται ο τύπος οικοτόπου 9562 *Ελληνικά Δάση Αρκεύθου και έχει καταγραφεί μόνο στην Πρέσπα. Η ιδιαιτερότητα της περιοχής οφείλεται στο ότι φιλοξενεί μία από τις μεγαλύτερες εκτάσεις δασών αρκεύθων στα Βαλκάνια (20.000 περίπου στρέμματα) και παράλληλα καταλαμβάνει την δυτικότερη εξάπλωση του είδους, ενώ περιλαμβάνει σπάνιες συστάδες, όπως το «αιωνόβιο δάσος των κέδρων (αρκεύθων)» του Αγίου Γεωργίου Ψαράδων και άλλες. Τα δύο είδη που κυριαρχούν στα δάση αρκεύθου της Πρέσπας είναι το Juniperus excelsa και το Juniperus foetidissima, με λεπιοειδή φύλλα και τα δύο. Η κυριότερη διαφορά τους είναι ότι το πρώτο έχει 3-6 σπέρματα (σπόρους) μέσα στον καρπό ενώ το δεύτερο 1-3 σπέρματα. Τα δάση αρκεύθου στην Πρέσπα απειλούνται από την εισβολή φυλλοβόλων πλατύφυλλων (δρύες, γαύροι, οστριές, κ.ά.), η οποία αλλοιώνει τον οικότοπο. Ο κύριος παράγοντας που ευνόησε την εισβολή των πλατύφυλλων είναι η επί σειρά ετών έλλειψη συστηματικής ή μη διαχείρισης, κυρίως λόγω της απομάκρυνσης του ανθρώπου από το δάσος, και της εντατικοποίησης της γεωργίας στις παραλίμνιες ζώνες της Μικρής Πρέσπας, κυρίως μετά τα μέσα της δεκαετίας του ’60. Αυτό οδήγησε στη σταδιακή μείωση της βόσκησης και της επιλεκτικής υλοτομίας, δραστηριότητες οι οποίες συνέβαλαν στη διαχείριση του δάσους. Η παρούσα διπλωματική εργασία τείνει να προχωρήσει ένα βήμα τόσο στην διατήρηση και διαχείριση του σημαντικού αυτού φυσικού μνημείου, όσο και στην αειφορική αξιοποίηση και ανάδειξή του ως τόπος αναψυχής για τους ντόπιους αλλά και τους επισκέπτες. Στο πρώτο κεφάλαιο αναλύονται τα χαρακτηριστικά της περιοχής όπως η γεωγραφική θέση, το νομικό καθεστώς που την διέπει, το κλίμα, η τοπογραφία, η χλωρίδα και η πανίδα, αλλά και η επίδραση του ανθρωπογενούς παράγοντα σε αυτή. Αντικείμενο του δεύτερου κεφαλαίου είναι συγκεκριμένα τα δάση Αρκεύθου στην Ελλάδα και την Πρέσπα, αξιολογώντας το πόσο σημαντική ιστορικά αλλά και οικολογικά είναι η διατήρησή τους. Στο τρίτο κεφάλαιο προτείνονται κάποια έργα αναψυχής, υπακούοντας πάντα στην υπάρχουσα νομοθεσία που καλύπτει τις περιοχές Natura 2000, που θα συμβάλουν τόσο στην ανάδειξη του εθνικού πάρκου όσο και στην προσέγγισή του από το ευρύ κοινό μαθαίνοντας παράλληλα την σπουδαιότητα της διατήρησης και της ανάδειξης των περιοχών αυτών. Οι προϋπολογισμοί των έργων αυτών που παρατίθενται βοηθούν τους αντίστοιχους φορείς διαχείρισης αλλά και την πολιτεία στην πραγματική υλοποίηση αυτών των έργων. Τέλος, αναφέρονται τα συμπεράσματα που προκύπτουν για την δημιουργία των έργων αναψυχής σε συνδυασμό με τα όρια που θέτει η νομοθεσία όσον αφορά αντίστοιχες περιοχές και αν τελικά είναι εφικτή η πραγματοποίησή τους.  
Appears in Collections:ΠΣΠ Διπλωματικές Εργασίες

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ_ΚΩΤΣΙΟΣ.pdf11.63 MBAdobe PDFView/Open


Items in Apothesis are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.