Please use this identifier to cite or link to this item: https://apothesis.eap.gr/handle/repo/16093
Title: Επαγγελματική εξουθένωση του προσωπικού νοσοκομείων στην Ελλάδα : η περίπτωση των ιατρονοσηλευτών στο νομαρχιακό νοσοκομείο Χαλκίδας
Authors: ΓΙΑΚΟΜΙΔΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑ
Issue Date: 2007
Abstract: ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑΕισαγωγή: Η επαγγελματική εξουθένωση, ως σύνδρομο σωματικής και ψυχικής εξάντλησης, εκδηλώνεται σε χώρους εργασίας όπως τα νοσοκομεία όπου αναπτύσσονται στενές σχέσεις μεταξύ του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού και των ασθενών. Οι παράγοντες που είναι κύρια υπεύθυνοι για την εμφάνισή του είναι τα ατομικά και δημογραφικά χαρακτηριστικά των εργαζομένων, οι συνθήκες εργασίας και η ύπαρξη του ίδιου του συνδρόμου στο εργασιακό περιβάλλον.Σκοπός: Στα πλαίσια του υπαρκτού αυτού προβλήματος στους εργασιακούς χώρους, σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση του συνδρόμου, και ιδιαίτερα εκείνων των παραγόντων που οδηγούν στην επαγγελματική εξουθένωση των γιατρών και νοσηλευτών και νοσηλευτριών που εργάζονται στο Νομαρχιακό Νοσοκομείο της Χαλκίδας.Ερευνητική μεθοδολογία: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 156 άτομα (54 γιατροί και 102 νοσηλευτές/τριες) που εργάζονταν σε οκτώ διαφορετικά νοσοκομειακά τμήματα (παθολογικό, αναισθησιολογικό, χειρουργείο, μονάδα τεχνητού νεφρού, χειρουργική κλινική, οφθαλμολογικό-ουρολογικό-ορθοπεδικό και έκτακτα και τακτικά εξωτερικά ιατρεία). Για τη συλλογή των πρωτογενών δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το ερωτηματολόγιο των Maslach και Jackson (1986) που μετράει τα επίπεδα εξουθένωσης στο χώρο της εργασίας. Για την ανεύρεση εκείνων των μεταβλητών που επηρεάζουν την επαγγελματική εξουθένωση του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού, η περιγραφική και πολυπαραγοντική ανάλυση των δεδομένων έγινε με τη χρήση του στατιστικού προγράμματος SPSS v.13.Αποτελέσματα: Στη διάρκεια των τελευταίων τεσσάρων εβδομάδων, 61% του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού αισθάνθηκε σωματική εξάντληση, 82.1% κούραση και το 36% παρουσίαζε προβλήματα ψυχολογικής αιτιολογίας. Ενώ η συναισθηματική εξάντληση ήταν σχετικά χαμηλή, το επίπεδο των νοσηλευτών/τριών ήταν υψηλότερο από αυτό των γιατρών, με ηλικία, ειδικότητα, κίνητρα και χρόνια εργασίας να συμβάλλουν περισσότερο στο φαινόμενο. Στην κατηγορία των προσωπικών επιτευγμάτων, οι νοσηλευτές/τριες όπως και οι γιατροί νιώθουν ότι αδυνατούν να πετύχουν για τους/τις ασθενείς τους όλα αυτά που θα ήθελαν, με τους/τις νοσηλευτές/τριες να έχουν ακόμη λιγότερο έλεγχο από ότι οι γιατροί, και με το τμήμα και ώρες εργασίας να έχουν τη μεγαλύτερη αρνητική επίδραση. Τελικά, το επίπεδο της αποπροσωποποίησης βρέθηκε σε μέτρια επίπεδα στους νοσηλευτές/τριες όπως και στους γιατρούς, με την ειδικότητα, το τμήμα εργασίας και το επάγγελμα να την επηρεάζουν περισσότερο.Συμπεράσματα: Ενώ οι επαγγελματίες της υγείας είναι γενικά επιρρεπείς σε διάφορα προβλήματα εξαιτίας του εργασιακού τους περιβάλλοντος, το σύνδρομο της επαγγελματικής εξουθένωσης στο ιατρονοσηλευτικό προσωπικό του Νομαρχιακού Νοσοκομείου της Χαλκίδας κυμάνθηκε γενικά σε μέτρια επίπεδα. Για την αποφυγή εμφάνισης δυσμενέστερων επιπτώσεων και συχνά μη αναστρέψιμων καταστάσεων, παρεμβάσεις σε συγκεκριμένους κοινωνικούς και δημογραφικούς παράγοντες είναι επιτακτικές με ταυτόχρονη λήψη σειράς προληπτικών μέτρων σε θεσμικό, οργανωτικό και ατομικό επίπεδο. Λέξεις κλειδιά: επαγγελματική εξουθένωση, νοσηλευτές/τριες, γιατροί, νοσοκομείο, κοινωνικοδημογραφικοί παράγοντες
Appears in Collections:ΔΜΥ Διπλωματικές Εργασίες



This item is protected by original copyright



Items in Apothesis are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.